Bir gün dostum Halil Vedat Fıratlı, bana “Sahne” adındaki belediye dergisi için Dr. Petek‘in bir yazı vereceğini söylediği zaman, yalan olmasın duraksamıştım. Onu siyasî yazılarile iyi tanımış olmama rağmen bu cephesini bilmiyordum.
Kendisile tanıştığım zaman anladım ki o bir takım cevherleri ve üstün kabiliyetleri nefsinde toplamış olan bir insandır. Radyoyu kurarken ona hekimlik saati ayırdım. “Ben hekim değilim ki!” dedi. Derhal hatamı anladım. “Doktor, sen istediğin gibi konuş!” dedim. Konuştu. “Ocakbaşı“nda her hafta tüttürdüğü sohbetleri bütün Ege’yi kapladı. “Doktor, ne güzel konuşuyorsun, yaz!” dedim, yazdı. Türkçe adeta yepyeni diyebileceğimiz bir selâset (akıcılık) içinde kaleminde akıp gitti. Bu dergiye onun için bir sütun açtım, “Ocakbaşı’nı burada devam ettirelim” dedim. Yazdı, Yazılarını (Ses)in girdiği bütün Türkiye şehirlerinde ilgi ile takip eden vatandaşlardan mektuplar alıyoruz. Memleket hastahanesine başhekim yaptılar.
Kısa zamanda şehrimiz bir hastahaneye kavuştu. Petek‘le Aydın’a gittik, orada verdiği konferansı dinledim. “Falan mütefekkir der ki“, “Falan diyor ki” gibi kaynağı şüpheli olan “kültürfuruşluk“tan eser bile görmedim. O kadar mütevazı, fakat o kadar dolu konuştu; Aydın’ı anlattı. Şimdi işçi hastahanesine, aziz vatanın yükselmesine omuz veren işçilerin hastahanesine bu şefkatli insanı başhekim, yani hemdert yaptılar.
Eminim ki bu işin üstesinde de hemen geliverecek. Ondan izin isteyip sütununa bu seferlik sığınıyor, “Ses” okuyucularına tercüman olan tebriklerimi sunuyorum. İşin en hoş tarafı, Hüsamettin kardeşimin bütün bu iş ve başarıları, şöyle, serçe parmağı ile dokunarak halledivermesidir.
Hani birbirine girmiş nadide cevherlerden ibaret külçeler vardır, bir külçe ki dokundukça, elinize bahası bulunmaz bir cevher geliyor.
Şardağ, R. (11 Şubat 1953). Doktor Hüsamettin Petek. Ses, 9: 6.
“Ses” dergilerine ulaşmamızı sağlayan, İzmir Devlet Türk Dünyası Dans ve Müzik Topluluğu sanatçısı Sayın Ümit Yazıcı‘ya sonsuz teşekkürler.
Rüştü Şardağ 