Fransız Şiirinden Çeviriler (5)

Moréas’tan Seçmeler

Akıp gidin, 
Uzaklaşın benden hüzünlü anlar
Ey öfke, ey pişmanlık
Ey beni, birkaç zaman 
Ölülerimle sarmaş dolaş eden hatıralar. 

İncecik patikalar,
Çeşmeler, duman duman..
Yabani konduların belirsiz ışıkları,
Rüzgar sesi, iniş sesi,
Kuyu kuyu mağaralar..

Böcekler, tırtıllar, güzel nişanlılar;
Karınca gibi çok, 
Kıpır kıpır olan herşey..
Bırakma, kovma beni
Ey doğa tanrısı, bugün;
Ocağına düşmüşüm.

*

N’etmeli,
Gülün kurum satışını n’etmeli?
Rüzgar
Yapraklarını savuracak olduktan kelli.

N’etmeli,
Bu zekâ kartalını, n’etmeli?
Kanlar içinde
Bir kurşunla devrilecek olduktan kelli.

N’etmeli, 
Sazımdan çıkan, sesleri, n’etmeli?
Bu teller, 
Bir gün pest perdeden çalacak olduktan kelli.

N’etmeli
Bu hayata n’etmeli?
Perşembenin gelişi
Çarşambadan belli olduktan kelli.

*

Bırakıp faydasız özenmelere,
Şehrin korkunç kalabalığını,
Kuytu sığınağında ormanların
Serinleyebilecek miyim?
Ve ışıklı bir gölün durgun kıyılarında
Yeniden kendime gelebilecek miyim?

Ama daha iyisi, 
Düşünmek isterdim kıyında, 
Çocuk günlerimi sallayan beşik,
Deniz;
Yabancı martıların inleyişlerini.
Ve gözlerimi serinleten dalgaların
Köpük seslerini
Oh,
Mevsimsiz kış!
Beni şaşırtan bir şeyin yok ki senin.
Harcamışım zaten ben, 
Nisan hazırlıklarımı.
Ellerin biçtiği ekinlerimi biçmedim, 
Toplamadım güz salkımlarımı. 

Uyan ruhum, 
Yeniden hedef ol binlerce altın ok’a,
Ko, çalsın; Minerva tanrısı, benim elimle liri,
Bir daha.

Bir yanda meyve yüklü ağaç;
Rüzgarını, yapraklarını dost alnına savurduğu.
Bir yanda, saz benizli ölüm;
Sinsi şüphelerle sallar, durur
Hain korkunçluğa.

Işığı dalgakırana vurmuş
Kristal bir kadeh, ufuktaki yıldız,
İsterim, omuzuma doğru, bu şaraptan
Bir kadeh boşaltınız.

Ve her günüm su üzerinde sönen
Çiçekler gibidir.
Yaşamamda umut, ya esef
Nasıl yer alabilir!

Yeşil ışıklı, küçük dallar!
Bu gecikmiş Nisan’a rağmen
Toprağa bırakılmış ölüleri,
Aşıkları düşünürüm;
Ürkerek titrediğimiz zamanlar.

Yıllar yılı, usul usul konuştuğumuz 
Şehrin ağaçları
Üşüyüp titriyor. 
Ve kışla dökülen derileri
Ayak altında inliyor.

---

Şardağ, R. (Çev.). (1964, Ekim 15). Dünya Şiirinden Örnekler / Fransızca’dan çeviri şiirler / Moréas’tan Örnekler. Varlık, 632: 11.

---