(1856-1910
Moréas’tan Seçmeler
Şimdi siz yeniden açacaksınız,
Sevimli çiçek bahçeleri.
Bir uğultuyla dolacak
Mezarları koruyan ağaçlar;
Eğilecek yere doğru kemerleri.
Örtün, güçlü dallarınızı, örtün,
Yumuşak bir yeşille ağaçlar.
O soğuk güney rüzgârı esene dek
O’nun güzelliği daha da artsın diye,
Yattığı toprak
Ölgün, sarı yapraklarla aydınlanacak
*
Bu taze genç mezarlıkta,
Bir taşa oturmuşum.
Vakit gecedir,
Susmuş ağaçlar,
Susmuşum
Ne imrenme, ne sızlanış…
Her yana serpili çiçeklerle,
Dalmışım günün sönüşüne
*
Ey sen ki,
Gün görmüş, kaygılı günlerime
Hâlâ biricik ışık
Altın çamlar gibi sallanan
Yıldız donanımlı gecede
Güzel yaratık!
Ruhumu bir ince sıvıyla örten.
Canım şiir!
Su yap beni, fırtına yap!
Yaprağa, filize çevir.
Tattırma bana
İnsanlara özgü kaygıdan,
Heyecandan.
Tanrısal bir çınar gibi yeşereyim;
Harcayıp kendimi bir ışık gibi
Tükeneyim.
*
Kalbim artık değil, yumuşak dal,
Mavi gök altında yeşil yeşil.
Öyle bir kül ki, yanamaz artık
Gizli bir ateş gibi; bil!
Ama öyle derin ki yaralarım
Vergelius, Dante’dir atalarım
Dik başlı tutkular içinde
Bütün evreni sararım.
Şardağ, R. (Çev.). (1965, Mart 1). Dünya Şiirinden Örnekler / Fransız Şiiri / Jean Moréas’tan 4 Şiir. Varlık, 641: 11.
Rüştü Şardağ 