Birkaç ihracat firmamızın İngiltere’ye sevk ettiği üzümler içinde, eğer doğru ise, bir biz eksikmişiz. Taş, çakıl, çivi gibi inşaat malzemesinden tutun da cam gibi, zücaciye maddesi ve gramofon iğnesine varana kadar her şey tamam. Doğru mu, dış ticaretimizi baltalamak üzere dışarıdan gelen sabotaj mı? Bu hususta kesin olarak bildiğimiz bir şey yok. Tek hakikat, İngiliz avam kamarasında hakkımızda bu vesile ile ağır sözler söylenmiş olmasıdır. Meselenin aslı elbet ışığa çıkarılacaktır. Amma bizler incir ve tütünlerimiz hakkında da buna benzer utandırıcı ithamların savrulduğunu defalarca duymadık mı? Bu yüzdendir ki akıl ibremiz, haberin doğruluğu üzerine daha çok eğiliyor.
Her iki firmanın sahibi, bir lahzalık furya için bize neler kaybettirdiklerinin farkında mıdırlar? Bağlarda dizlerinin bağı çözülürcesine sabahtan akşama dek didinen ırgat veya ortakçı ninelerimizin hakkını neyleyelim? Gelecek mevsimi ümitle bekleyen, yoksullukla kilitli kapısını açsın diye yeni ihracat mevsimine can gözüyle bakan müstahsil köylümüz, bu sabotajlar yüzünden kapanan piyasa karşısında neylesin? Satılmayan her üzüm tanesinde ne kadar rızık beklerin nasibi tarumar olmuştur; bedbaht tacir bunu düşünmekte midir?
Casusluğun, vatana hiyanetin dedemden kalmış tarif ve vasıflarını hep bilirsiniz. Bir milletin bel kemiğini kırarcasına iktisadî bünyesine balta sallayan alçakları da bu vatansızlar listesine katsak yeridir. Türkiyenin büyük inşası davasında, insan gayretinin kamçılanmasında, kendi gücüne güvenir kimseler olmada namuslu ve meşru ticaret adamına ne kadar ihtiyacımız varsa, yalnız kazanç hırsı ile gözü dönmüş tacir taslaklarından da o derece nefretimiz vardır.
İnşallah gaflet, yanılma bizdedir ve duyulanların hakikatle bağdaşır tarafı yoktur. Eğer varsa, medenî münasebetlerin bu kadar nazik, alış veriş hayatının böyle pamuk ipliğine bağlanacak kadar inceldiği bir devirde yutturmaya kalkılan gramofon iğneli üzüm karşısında, elimizle, yüzümüzü iyice örtmeliyiz. Haydi taş, toprak ve kum… Ya o gramofon iğneleri?
Pes doğrusu!..
Şardağ, R. (1951, Temmuz 4). Günübirlik / Pes. Yeni Asır, s. 3.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 