Tükür ey tarih!

Dün, Konak önünde, bizim Yaşar meslek aşkıyla bağırıyordu. “Bakın Ekspres’teki, Anadolu’daki resimlere, bakın şu alçakların yaptığına!”. Yoldan geçen kalabalık da Kore’deki katl-i âm’ın bu gazetelerin ilk yaprağını dolduran fotoğraflarını adeta nefes darlığı içinde takip ediyorlardı. Komünist denen mahlûkun kaçıncı devirden kalma bir vahşi hayvan nesline mensup olduğu gerçekten üzerinde durulmaya değer bir keyfiyet. Dininiz yok; anladık. Fakat dinsiz insanın mutlaka merhametsiz olması mümkün değildir. Öldürülen bir düşmanıdır; fakat muharebe dışı edilmiş, kaderi avuçlarınızın içinde olan bir düşman. Bir siyasi akide ve ihtiras mı gözlerini kamaştırdı?

Fakat sırtlan yavrusunda siyasi bir kanaat bulunabileceğini nasıl ıspat edeceksiniz? Siz kimlersiniz? Nelersiniz? Katyn’de müdafasız on beş bin Polonyalıyı ormanlar içine diri diri gömer, on binlerce evlâdı ana ve babasından ayarırısınız? İnandığınız ve peygamber saydığınız Marks’ın fikirleri başta olmak üzere, bütün siyaset tarihini kepaze edersiniz. Size fikirden bahsedilir, “yenir mi, madde ile ilgisi var mı?” diye elinizde evirip çevirirsiniz. Koskoca kâinat nizamını, madde adını verdiğiniz piçkurusu bir mefhuma bağlarsınız. Gülüşünüz, dostluktan bahsedişiniz yeni bir kancıklığa vesiledir. Müdafasız insan öldürülür mü? Kore cephesinde bir avuş Türk tugayının süngüsünden kaçar, elinize nasılsa düşen hürriyet cephesinin masum çocuklarını öldürür; hayır öldürmek de değil, işkencelerle, türlü dağlama ve yaralama usûlleri ile parçalarsınız. Siz hangi vahşi hayvanın baba soyundan, hangi yılan, çiyan, akrep sınıfındansınız? Zararı olmayan, fakat bir defa dövüşme kararı verirse, mutlaka leşinizi yere serebilecek iken bir çok insan yavrusu telef olmasın diye tahammüy gösteren dünya milletlerini çileden çıkarmaktan  ne zevk alırsınız? Size, “ciğerleri deşilesi, dişleri sökülesi canavarlar” demek, sizler kadar kahpeleşmesi mümkün olmayan, canavarlara bir hakarettir. Öldürdüğünüz o günahsız on dört Türk’ün elbet bir gün intikamı alınacaktır.

Ey mukadder tarih! Yeter! Tükür artık şunların suratlarına!


Şardağ, R. (1953, Kasım 15). Günübirlik/Tükür ey tarih!. Ege Ekspres Gazetesi, s. 2. 


Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…

Yorum bırakın