Siyasî hayatın türlü cilvelerini gören bir dünyada yaşamaktayız. Her yerde olduğu gibi bizde de seçim zamanına kadar yolcu, seçimden sonra hancı olanlar, kısaca düne kadar pala savurduğu partiye, bir gün sonra bir demet çiçekle arz-ı hulûsta bulunan birçok kimseler görmek mümkündür. Zıp şu partinin kucağında, hop öteki partinin koynundadır. Fikir denen ve bir ipek böceğinin kozası gibi uzun zaman ve şartlar içinde teşekkül eden bir nesnenin sahibi, onu bu kadar çabuk, gözünü kırpmadan bir yana koyar, başka bir fikrin dalına konar mı? Hürriyet iklimi içinde filizlenen fikri, böyle kirli bir gömlek gibi sırtından atıveren hafif adamların şarktan garba bollaşması, artık görüle görüle alışılmaya başlanmış bir keyfiyettir. Ama De Gaulle‘un yaptığına ne buyrulur? İlk defa kurduğu partiyi harp ertesinde birdenbire dağıtmış ve “M.R.P.” “Halk Hareketi Topluluğu”nu kurarak yanına aldığı arkadaşlarla yeni bir parti meydana getirmişti. İkinci cihan savaşında memleketi için sadık bir mücahit olarak dövüşen General De Gaulle şimdi duyduğumuza göre daha da sola kayan yeni bir parti kurmuş. Kayıtlı üyelerin ve arkadaşlarının yarısı o partiye, yarısı dışarıya! Gerçi insan hayatında bir tekâmül ve merhale neticesi zaman zaman fikir değişmeleri olabilir. Bu değişmeler her hangi ülkede vukua gelmişse hiç kimseyi alâkadar etmez. Ama bu insan eğer Fransa’nın askerî ve siyasî hayatında mühim roller ifa etmiş, bir zaman muvakkat hükûmet başkanlığı yapmış olan bir parti lideri ise, ikidebir parti kurup parti bozmanın izahını vatanına hatta menfaat bağlarıyla birbirlerine perçinlenmiş olan dünya milletlerine yapmalı değil mi? General De Gaulle‘de bazı uzun boylularda görülen bir şirinlik mevcut olduğunu unutmayalım.
Şardağ, R. (1953, Mayıs 9). Günübirlik/Sevimli General. Ege Ekspres Gazetesi, s. 2.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 