Bir buçuk aydır mensuplarına verecek parası bulunmayan Ankara Radyosu, bir çok solisti gibi Neş’e Can’ı da turne turne gezdirmektedir. Ününü son iki sene içinde yapan bu sevimli, cici kızın -belki çok büyük değil, belki tam klâsik hançereli değil- fakat bal gibi bir sesi var. Çarpmalarında biraz külhânî ama, asla bayağı olmayan bu solist, kendi çapında bir üslûp yaratmış ve peşinden mukallitlerini de sürüklemiş bulunuyor. Karşıyakalı bir hanımefendiden aldığım mektupta, “Evlâdım, lokum gibi ses doğrusu” diyor ve herkesten güzel okuduğu Bûselik şarkısının güftesini istiyor. Söz, üstat Yahya Kemâl‘indir, yazıyorum:
“Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde
Sen nerdesin, ey sevgili yaz günleri, nerde?
Dağlar ağarırken konuşurduk tepelerde
Sen nerde, o fecrin ağaran gülleri nerde?”
Şardağ, R. (1961, Aralık 10). Sazdan, Sözden/Neş’e Can. Ege Ekspres Gazetesi, s. 2.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 