Bizim, radyo sütununda İzmir Radyosu’nun yerinde hamlelerini öven yazılarımız meyanında bazı tenkit ışığına muhtaç tarafları üzerinde de durmamız dolayısıyla sanki bir işaret bekliyormuş gibi diğer refiklerimizde debir hareket başladı. Biz açık konuşmuş, bu radyonun değer ifade eden cihetlerini övmüş, dirayetli bir genç olan müdürüne bazı aksayan taraflarını sadece işaret etmiştik. Şimdi görüyorum ki fırsat mazgallarından ateş etmek için zemin gözeten bazıları işi radyo müdürünün şahsına kadar yöneltmiş bulunuyorlar. Tenkidi, bir şahsı yere sermek, bir meselenin dip tarafına doğru baltayı sallamak manasına almadığımız taktirde Ümit Halit Demiriz‘in şehrimize gelmesi ile radyomuzda bir hayli yenilikler yaptığı inkâr edilemez. Bu radyoyu en kara günlerinden bu tarafa karınca kararınca yürütmüş olan bir kimse olarak söyleyebilirim ki, radyo, zamanımızı aratmayacak kadar ileriye gitmiştir. Neden mi? Profram diye esaslı ve sağlam bir hizmet başarılmıştır. Ankara’dan binlerce nota gönderilmiş, eserlerin asılları meydana çıkmıştır. Türk müziğinde daha fazla bir tenevvü elde edilmiştir. Çalışmalarda daha disiplinli bir hava yaratılmıştır. Yeni bir kaç kabiliyet parlamış ve bunlar, radyo sütununda bahsettiğimiz gibi övgümüzü kazanmıştır.
Daha da ileri gitmesini arzuladığımız radyomuzun zayıf tarafları parasızlık, sanatkârların maddi cefası, ehil bir müzik şefi bulunmaması gibi hallerdir ki bununla radyo müdürünün değil, Basın Yayın Umum Müdürlüğü’nün alâkalı olması gerekir. Düne kadar bazı işaret ve ikazlarda bulunduğumuz radyo idaresine tevcih ettiği şahsi hücumların devamına şahit olursak, kalemimizi, bu hücumların içyüzünü teşhise doğu çevirmek vazifemiz olacaktır. Biz bu müessesedeki noksanlara işaret etmekte devam edeceğiz. Fakat ona yapılan maksatlı hücumlara karşı liyakatlı müdürünü daima tenzih etmek şartıyla.
Şardağ, R. (1953, Nisan 23). Günübirlik/Radyomuz. Ege Ekspres Gazetesi, s. 2.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…

