Bana bundan sonra her sabah, tevazunun ve insanlığın ateşini taşıyan bakışlarla kimler “Merhaba” diyecek? Beni hangi dost, böyle senin gibi riyasız, günde bir kaç defa öpecek? Ne yaptın evlâdım, nasıl bizi Yanıkoğlan’sız bırakıp gittin? Hangi cepheni aramayalım? Hangi bir meziyetini yaş dökerek anmayalım? Bir büyükşehir belediyesinde küçük bir raportördün. Büyük büyük makamlarda oldukları halde iskemlelerini ufak görerek rahatsızlanan nicelerine mukabil, hayatının sonuna kadar ayrılmayacağına inandığın bu küçük memuriyetini, sana olan sevgisinden, seni arar, sana koşarken, sen, bunu bahşedilmiş en büyük bir lütûf sanırdın. Herkesi sana utanan, noksanı varmış gibi sıkılan bir tavırla karşılardın. Yıllarca sosyal hayatımıza dair oldukça başarılı hicivler yazdın.
Sormuştum bir gün: “Telif hakkı olarak ne ödüyorlar?” İşte cevabın: “Aman ağabey, henüz haddimiz mi?” Şimdi bizler gibi bir kalp taşıyan o kimseler, kim bilir, belki de ilk defa uyanmışlardır ama, üzülmesinler; sen onlara olan hakkını mahşerde dahi bağışlamak üzere gittin. Dünkü Pazar şakasında bu gazetede, seni anmış ve Cumartesi günü daireden her zaman olduğu gibi, en koyu tarafından öpüşerek ayrılmıştık. Sakın ölümün bir şaka, bir naz, bir lâtife olmasın? Böyle genç, böyle bahar çağında, bu kadar sevgili ve aziz olasın; şu vasıflarına bizi müthiş alıştırasın; sonra bir daha hiç dönmeyesin. Methetmeye bir türlü yatkın olmayan mizacım ve kalemimle seni 945 senesinde Ankara gazetelerinde ve Ankara Radyosu’nda, 1952 yılında İstanbul Radyosu’nda övdüğüm halde bile, buna lâyık olduğuna ve samimiyetime ancak inanabilmiştin. Öyle sanıyorum ki kırılmıştın. Yüzüne, daima insanların sıcak taraflarından çok, soğuk dalgaları çarpmadaydı. Muhteşem bir gizlemeye rağmen mayamıza karşı dehşetli bir inanmazlığın vardı.
“Seni unutmayacağız” diyeceğim ama, “unutulur” şiirini ne yapalım?
——–
Niyazi Hicran Damla (1913-26 Nisan 1953): Manisa Turgutlu doğumludur. “Yanıkoğlan” müstear adıyla yazardı. Münir Nurettin Selçuk tarafından bestelenen iki şarkının gütfesi ona aittir:
1. Nihavend, Devr-i Hindi, Şarkı, “Yar senden kalınca ayrı”.
2. Hicaz, Aksak, Şarkı, “Ey yarenler bu dünyada”.
Şardağ, R. (1953, Nisan 27). Günübirlik/Vah Niyazi’ye. Ege Ekspres Gazetesi, s. 2.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 