İzmir’in sevimli ve değerli aydınlarından doktor Şevket, tavrı gibi ince bir mektubunda soruyor ve çok haklı bir noktaya dokunuyor: “Radyolarımızdaki klâsik devir yadigârı müziğimize, ‘Tarihî’ demek bunları çok az, hasisçe sunmak doğru mu? Avrupalı için Mozart bir Vagner tarihî sayılıyor mu ve çok seyrek mi sunuluyor? Bizim düştüğümüz tezat nedir?”
Düşünülecek, yerinde bir uyarma. Olsa olsa onların müziği enstrümantaldir ve duyguları sınırlayıcı bir müzik değildir, bizimki ise sözlüdür ve prozodisini yeni kuşaklar anlamamaktadır. Bunun için de didaktik, uzun ayrıntılı olmamak şartıyla küçük açıklamak yapmak mümkündür.
Doktora ilgisi ve görüşü için teşekkür ederim.
***
Basın Yayın Umum Müdürlüğü ile Ankara Radyosu Müdürlüğü’ne ve Radyolar Dairesi Müdürlüğü’ne Ümit Demiriz‘in, Refik Ahmed‘in, Muzaffer İlkar‘ın tâyin edileceklerinin aslı astarı yoktur.
Şardağ, R. (1961, Aralık 12). Sazdan, Sözden/Şevket Beşe’ye. Ege Ekspres Gazetesi, s. 2.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 