Hani siyasî değil de musiki notası gönderseler, yutacak yok. Aramızda maziyi hatırlatmayan bir dostluk kurulmuşken, Doktor Tevfik Rüştü Aras’ın muktedir idaresi ve çok ince zekâsı ile bu dostluğun bozulmamasına ihtimam edilmiş, şehirlerimizin büyük caddelerine ileri gelenlerinin adları konuşulurken son Boğazlar konferansında takındıkları tavır, daha doğrusu çevirdikleri dirsek, bizi Rusya’nın sönmemiş, sadece küllenmiş olan düşmanlığı ile başbaşa bırakıvermişti. Bitlendiğini sanan bu namert komşunun, müttefik askerî malzemesi ve askerî yardımları sayesinde muzaffer çıktığı İkinci Cihan Harbinden sonra palazlanarak sağı solu yutmaya çalıştığı bir vakıadır. Hele eski dostuna dönerek Kars ve Ardahan’ı istiyen bu şımarık komşu, Türklerin toprağa en az, avradı kadar değer verdiğini, bu toprakların bir karışına, bin şehidin kanı karıştığını düşünemeyecek kadar da gafildir ama çok şükür ki biz gafiil değildik. Dün tek başımıza gaflete gelmediğimiz gibi, yarın da gelecek değiliz. Bir milleti düşmanlığına ait bin sebeple kuşkulandırmış olanların, bir sebeple dostluk tesis edeceklerini sanmaları az gülünç değil mi? Lutfediyorlar: “Kars ve Ardahan hakkındaki talep”lerinden vazgeçmişler, istemeyeceklermiş. Sanki alabileceklermiş gibi, sanki veren varmış gibi. Avusturya’da kontrolü kaldırarak Türkiye’ye hulûs çakarak dahilde giriştikleri kanlı tasfiyeleri gizlediklerini sanki bilmeyenler varmış gibi. Hükümetimizin cevabından çıkan öz şu: Notanızın ruhu değişmedikçe, rotamız değişmeyecek! Güzel değil mi?
Şardağ, R. (1953, Haziran 16). Günübirlik/Nota ve rota. Ege Ekspres, s. 2.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 