Türkiye’de hukuki ve meslekî bir tâbir olarak ilk tahsili, ama gerçekte milyonlar için belki son tahsili gerçekleştirmek dâvasında olan hocalarımızın, senelik istişare kongreleri bugün sona erecektir. Onları, yaman bir münevver olan Millî Eğitim Müdürü’nün şahsında iki gündür sevgi ile selâmlıyorum. Bu münevver kitleyi, mesleğin içinde çalıştığım ve dışında kaldığım günlerde işittiğim, “Muallim idealisttir, mefkûrecidir.” sözlerine, hiç bir zaman dün Kız Lisesi’nde şahit olduğum gibi yakîn görmemiştim. Bulmamıştım demiyorum. Belki yegâne ülkücü sınıfı teşkil ediyorlardı. Fakat gözlerimle görmemiş, böyle müşahede etmemiştim. Kadınlı, erkekli, çoğu –ne büyük bir saadet– kadın ve genç kız olan bu grubun, yani dağ gibi zahmetlerine karşılık çerçöpten bir maaş alan öğretmenlerin Kız Lisesi’ndeki şevkleri görülecek şeydi! “Biz” diyorlardı, ilkokuldan sonra, çocuklarımızın yarısının tahsiline devam edemeyeceğini düşünerek hareket edelim. “Öyle ise ne yapalım?” işte pîr aşkına giriştikleri ve hakkından gelmeye çalıştıkları mevzu. Gerçekten Türkiyemizde ilkokuldan sonra tahsile devam edebilenler, yüzde yirmi dahi değildir. Hayatın sert rüzgârlarına karşı onları giyindirmek, feleğin bahtsız cilvelerine hazırlamak bildiklerinin suyunu çıkarabilecek surette faydalanmalarını sağlamak, kitaptan hayata geçirmek zaaftan iradeye, tereddütten kararlılığa atlamak işte bütün bunları konuştular, görüştüler, nafakalarının üçte birini kültür edinmeye hasreden Türkiyem’in yegâne okuyan sınıfı memleket dâvasını nasıl kucaklamış, görülmeye değerdi doğrusu! Gıdasız ve takviyesiz omuzlarında bir milletin bütün kaderini ve geleceğini taşıyan ilkokul öğretmenlerinin müthiş şevklerini ve aşklarını görünce gözlerim yaşardı. Bu millet neden ölmez, bunun pek çok sebep, izahı vardır. Fakat dün bir defa daha anladım: Bu millet ölmez, çünkü sizler gibi fedakâr evlâtlara sahiptir. İçinizin nurlu pırıltısı milletimize yeni bir güneş olsun!
Şardağ, R. (1953, Haziran 20). Günübirlik/Pîr aşkına. Ege Ekspres, s. 2.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 