İzmirli olanların hemen hepsinin, adını yakından bildikleri ve bana, “Ah, sağken onu tanısaydınız…” veyahut, “Radyo açılacağı şu günlerde sağ olsaydı ne büyük hizmeti dokunurdu” diye çeşitli mütalaalarda tanıttıkları bir Şeyh Cemalettin Efendi vardı. Onun, İzmir’in yegâne mevlevîhanesinin şeyhi olması, radyo ve çevresine nafiz bir şahsiyet oluşu, musiki sanatımıza karşı derin bilgi ve vukufu bütün İzmir’e yayılmış olduğu söyleniyor. Şahane bir ud çalışı olan, kuvvetli notist, aynı zamanda klâsik musikimize aşina bulunan Şeyh Cemalettin Efendi hakkında gelecek yazılarımızda ayrıca duracağız. Bu günlük bu mukaddimeyi yazmaktan maksadım, kendisinin hem bir talebesi, hem mesai arkadaşı bulunan İzmir’in değerli çocuklarından Neyzen Ahmet Yardım‘ın da onunla birlikte derslere, meşklere, iştirak etmesidir.
Ahmet Yardım İzmir’de doğmuş asıl mesleği terlikçilik olup Terlikçi Ahmet namı ile de maruf bulunan hoşmeşrep, mert tabiatlı, sözünü sakınmaz, inandığını anında söyler, biraz hissi mizaçta bir zamanlar mevlevî tarikatına sülûk etmiş babacan bir kimsedir. Kendisinden İzmir’e gelmeden önce, şeyhinin ölümünden sonra da devam eden, 1945’ten bu yana bir hayli musikiseveri ilk merhale olan musiki bilgisi ile teçhiz etmiş müessir bir hocalık hayatı varmış. İzmir’e geldikten sonra bu şahıs, Mahmut Hoca‘nın (ayrı bir yazımda bu zattan da bahsedeceğim) delâletiyle tanımak fırsatını buldum. Talebelerini gördüm; nısfiye üfleyişine şahit oldum. Hakkında, zamanla bütün diğer musikişinas arkadaşlarının ithamkâr konuşmasına, onu gözümde düşürmelerine bakmadan sevmekte devam ettim. Herkesin olduğu gibi bu deryadil insanın da ufak tefek kusurları olabilirdi.
Aslen İzmirli olan evli ve üç çocuğu bulunan Ahmet Yardım bir taraftan terlikçiliğini ifa ederek karın doyurmayan sanat meşgalesi yanında evlâtlarının nafakasını çıkarmaya çalışmaktaydı. Ahmet Yardım Arap Fırını’ndaki evinde Ali Ağa Camii altındaki Arap Fırını Mescidi’nde bir zaman da halk odasında dersler verdi. 1945’ten sonra Neyzen’in yalnız olarak verdiği dersler çok partili hayatın gelişmesini müteakip halk odasından Neyzen’in evine nakledildi. Bu sıralarda musiki cemiyetinin kurulmuş (ayrı yazımızda bahsedeceğiz) olduğunu görüyoruz. İzmir Türk Musiki Cemiyeti’nin üçüncü idare heyetine Neyzen Ahmet Yardım hem üye, hem de hoca olarak seçilmiş ve artık derslerinin, cemiyetten ayrıldığı zamana kadar bu musiki cemiyetinde vermekte devam etmiştir. İşte şehrimizde Ahmet Yardım‘ın etrafında -bilebildiğim ve nüfuz ettiğime göre- toplanan musiki topluluğu ve musiki çalışmaları bulunur.
Ahmet Yardım biraz ud çalar, ney değil fakat nısfiye çalar ayrıca mahsus bir ahenkle darbuka çaldığına radyoda iken bizzat şahit olmuşumdur. Kendi kendini ameli olarak yetiştiren hocanın pek tabiidir ki naziri bilgisi yoktur. Basit usûlleri gayet mükemmel vurduğu gibi bu usûllerle bir çok talebesine en değerli eserleri geçmiştir. Kendisinin bugün birer kıymet olan öğrencileri arasında, yani ondan ilk feyzi almış olanlar meyanında adlarını hatırlayabildiklerim şunlardır: Orhan Çelikkaya: Belediye Temizlik İşleri Müdürü, Fikret Karahan: İzmir Radyosu birinci sınıfı ses artisti, 1952’de gazetemizle ses dergisinin tertiplediği ses müsabakasını kazanan Ahmet Varlıklı İzmir Radyosu’nun sabık ve Türkiye’nin sayılı fasılcılarından Selim Olgay, İzmir Radyosu solistlerinden Zehra Hoşkan, Güzin Ergün Ankara Radyosu icracılarından ve Şeyh Cemalettin Efendi‘nin oğlu Kanûnî Nuri Şenneyli hemen hemen kendisinden az çok faydalanan bir çok radyomuz okuyucuları.
Şardağ, R. (1953, Temmuz 23). Nayzen Ahmet ve talebeleri. Ege Ekspres Gazetesi, s. 4.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 