Geçen hafta, kendisi hakkında, sesinin kendi hususiyetine kavuşmasını tavsiye ve temenni eden yazımı yazıp gazeteye göndermiştim ki yeni okuyucularımızdan Fahri Kavala’yı dinlemek imkânını buldum ve doğrusunu itiraf gerekirse, yazımı geri alamadığıma da müteessir oldum. Zira Kavala, hakikaten ikazlardan nasip almasını bilmişti. O, eski bir klâsik eserle programına girerken derin bir şaşkınlık duydum. “Bu Kavala’nın sesi ama” diyordum, “Biraz başka gibi geldi bana.” Bu başkalık, işte onun Zeki Müren’den ayrılışına alâmettir.
Ses derecesinin Müren’in sesinden daha basa inmiş bir derece olmasına rağmen maruf sanatkârla birlikte hatırlanmaktan kurtulamayan Fahri’nin, bu terakkisine, bütün hayranlığımı içinde toplayan bir sevinçle sevindim.
Şunu da söylemekten geri kalmak istemem: Fahri Kavala’nın sesi, aslında mevcut olan o gizli içliliği daha güzel hissettirmelidir. Henüz bu ses, tam yumuşama kabiliyetine kavuşamamıştır. Yolunu gözlediğimiz şu hoca davası halledilirse, kendisini, beklediğim terakki yolunda göreceğimi mutlaka umuyorum.
Alâeddin Şensoy adındaki genç ve körpe sesi, son zamanlarda bariz bir gelişme gösteriyor. Kendisini dinlediğim daha ilk günlerde sesindeki rikkat, dokunaklılık hassasına okuyucularımın dikkatini çektiğim bu solistin kısa zamanda kat edeceği gelişmeye intizar edeceğim.
Mükerrem Baydan’ı dinliyor musunuz? Bana ille klâsik okuyacağım diye tutturan, halk türküleri okumasını ısrarla istediğim zaman, âdeta yüksünen ve istemeye istemeye bu branşa katılan bu hanım kızımız, bugün göğsümüzü kabartacak bir istek, canlılık ve serbestlik içinde, çok pişkin bir sesle okuyor. İnsanların bir zamanlar istemeden, mecbur kalma pahasına yaptıkları öyle işler ve meşgaleleri vardır ki, bir gün gelir, “Ne iyi etmişler de bunu yapmaya beni mecbur etmişler” diyesi gelir. İşte Baydan da, ben eminim, şu anda bu memnunluğu duymaktadır.
Şardağ, R. (1953, Ağustos 2). Fahri Kavala’yı dinledim/Baydan ve Şensoy hakkında. Ege Ekspres Gazetesi, s. 4.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 