Radyomuzun bağlama ve saz kabiliyetleri ile yurt türküleri okuyan genç istidatlarını, radyo müdürlüğü, dirayetli ve mütehassıs bir gencin idaresine terk ettikten sonra günden güne onları öyle gelişmiş bir halde buluyorum ki, pek çoğu İzmir çocuğu olan bu değerli evlâtlarla ve kardeşlerle kabıma sığmayacak kadar övünüyorum. Zamanımda, usûl ve nizam dışı icra-yı ahenk eden dünkü sazların yerine, bugün, uzun hava mı yapacaklar, koşmaya mı girişecekler, bozlak mı, maya mı, hülâsa mezurlu, mezursuz musiki şekli mi hangisine gireceklerini önceden kestirerek kopçalarını ona göre ilikleyen düzenli bir saz topluluğu mevcuttur.
Sesler de aynı şekilde değerli bir kategoriye ulaşmışlardır. Durmuş Yazıcıoğlu ve Ayhan Yılmam kendilerinden doğrusu ümidim pek olmayan bu insanlar, bugün tatlı ve yanık sesleriyle bir mevki tutmuşlardır. Öte yandan Nimet‘le, Güner kızımızın coşkun ve manalı sesleri yurttan sesler korosunu canlı renklerle bezemiş bulunuyor. Mükerrem Baydan‘a gelince: Hakkında ayrı bir yazı ile sonradan durmak istediğim bu kızımızın yurttan sesler korosuna girmesini istediğim ve onu teşvik ettiğim günden beri pek çok merhale aşmıştır. O sıkılgan kızdan bu uçarı, havalı, coşkun ve civelek ses nasıl peyda olmuştur? İnsan eğer benim gibi Mükerrem‘in ilk günlerini hatırlarsa, asla inanmak istemez. Fakat hakikat budur. Baydar, göğsümüzü tulum gibi şişirecek kadar kabiliyet, hamle göstermiş, üstünlük kazanmıştır.
İzmir Radyosu’nun bugünkü yurttan sesler korosu, Allah için söylemek lâzım gelirse, İstanbul Radyosu’nun Sadi Yaver korosu derecesine ulaşmıştır. “İzmir mi, İstanbul mu?” diye karar veremeden zevkle dinlediğimiz seanslarına bakarak bu hükmü büyük bir vicdan rahatlığı ile veriyorum. Şimdi, hakikat bu merkezde iken, şu veya bu, haklı veya haksız, hangi sebeplerle olursa olsun İzmir Radyosu’ndaki yurttan sesleri çamura bulamaya çalışmak reva mı? Haydi, komşumuzu sevemiyoruz diye, ziyafetlerinin fakir olacağın, boşuna gitmemesini bir davetliye söyleriz diyelim. Fakat kafamız komşumuza kızgın diye “Yahu bütün gidenler aç döndüler, zaten bu ev sahipleri kendileri de oldum olası aç kalır, aç yatarlar” diyebilir miyiz?
Radyomuza insafın gözü ile bakmaya alışalım.
Şardağ, R. (1953, Ağustos 28). İzmir Radyosu Yurttan Sesler Korosu. Ege Ekspres Gazetesi, s. 4.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 