Yumuşak, zarif ve şık bir ses – Spiker hanımın yanlışları
Evvelki gün, Mürvet Güdücü‘yü dinledim. Küçük radyo binasında, henüz yetişmekte olan arkadaşlarından biraz geride duran bu kızımızı bir kaç defa mikrofona çıkarmış, fakat dinleyicilerimizle başbaşa bırakacak cesareti kendimde bulamamıştım. Daha doğrusu bu cesaret onda yoktu. Mahcup, çekingen bir kızdı. Onda utangaç bir ses vasatının derinliklerinde kadife sürünüşü gibi yumuşaklık, bir zarafet bulmuştum. Benden sonra geçen bir buçuk sene zarfında, eski müzik şefi Edip Erten‘in Mürvet’i mikrofona çıkardığı güne kadar Güdücü bir hayli terakki etmiş olmalıydı. Zira dinlediğim zaman, sesindeki mahcupluk perdesinin kalktığına şahit oldum. Radyo imtihanlarında ikinciliği kazanan sanatkar namzetimizin günün birinde birinci sınıfa da terfi edeceğine dair içimde bir inan vardı. Evvelki gün bir buçuk aylık bir uzak kalmadan sonra bu sevimli, çalışkan ve kibar kızımızı tekrar dinlemek imkânını bulunca sevindim. Bir defa Mürvet’te de kimseyi andırmayan kendine has, orijinal bir ses var. Tabiat, onun sesine zarif, şık ve adeta pek kibar bir kostüm giydirmiş. Henüz ilk acemi seanslarını yapan Müjgân Akçeli kızımızın, kısa zamanda taşıdığı bu cevherle Ege’yi fethedecek bir üslup sahibi olacağını yazdığım sıralarda bana dudak bükenler çok olmuştu. Ama bugün hakikat gün gibi aşikâr değil mi? Mürvet’in de yakın günlerin en tutulan solisti olacağını söyleyebilirim.
Onun, bazı kelimeleri ezmek gibi tehlikeli bir yoldan tamamıyla kurtulduğu günü sabırsızlıkla bekliyorum. Bugüne kadar kendisi hakkında sükut edişim, bir hamle yapmasını mutlaka umduğumdan ve beklediğimdendi. İşte o, bunu yapmış, zamanını başarılarıyla geçirmesini bilmiştir. Kısa zamanda bu sevimli sanatkâr kızımızın Türkçe bakımından bazı hafif pürüzlerini terkedeceğine eminim.
“Göynün” değildir
Radyomuzda, fasih konuşan, fakat en tabii olayları dahi heyecanlı, çok mühim bir haber verildiği zamanki tonla, mütehayyir ve saf bir çocuk tonu ile anlatan bayan spiker, “makam”, Şevki Bey‘in “gönlüm” gibi bir takım kelimelerimizi yanlış telâffuz ediyor. Hanidir kendi radyomuzdur, hocasızdır diye müsamaha ile sükut etmiş ve yazmamıştım. Yine de üzülmesin, bu kızımıza hizmettir kastımız. Yoksa bir işin henüz fonetik ve diksiyon tarafında değiliz.
Şardağ, R. (1953, Ekim 30). Mürüvvet Güdücü’yü dinledim. Ege Ekspres Gazetesi, s. 4.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 