Dün hem Servet Candaş‘ı hem de Emin Gündüz‘ü dinleyenleriniz, öyle sanıyorum ki radyomuz solistlerinin yetişmeleri için bilhassa Ankara’dan gelen genç müzik şefinin gösterdiği müspet alâka hususunda oldukça tatmin edici bir sevinç duymuşlardır. O müzik şefi ki, saz bakımından düşeceği yalnızlığı ve radyomuzun uzmanlar kalitesine pek bakmadan seans verdiği kimseleri bünyesinde taşımasını dikkate almış, kendisinin muvaffak olacağı sahanın mahdut bulunuşuna işaret eden, fakat icra sanatını öven bir yazı yazmıştım. Hatta sayın okurlarım, hatırlayacaklar, düşük seviyeli, ödlek ve aşağı bir mahlukun da bu vesile ilen namert bir telefon muhâveresine muhatap olmuştum.
Bugün, övünerek ve sevinç itiraf ediyorum: Radyomuzda eleme imtihanları yapılmış, sazların koru temin edilmiş, Fikret Karahan ve Mehmet Kutlugün adlarında iki değerli icra kabiliyeti kadroya alınmıştır.
Hatta, hatta Alâeddin Şensoy, Mürvet Güdücü, Servet Candaş, Atıfet Savut gibi istidatların seslerinde, hizaya gelme görülmüştür.
Dün, artık iftihar edeceğimiz bir kıymet haline gelmiş bulunan Emin Gündüz‘ü bahtiyarlıkla dinlediğim gibi Servet Candaş kızımızı da göğsüm kabararak dinledim.
Programdaki şarkılar yanında başka şarkılar okumuş olmasından gayrı bu okuyuşta hiç bir kusur yoktu. O ürkek tonlu, orijinal sesin şu İzmir’de benden başka methini yapan ve geleceğine bel bağlayan kimse yoktu sanıyorum. Adeta ondan sitayiş ve ümit içinde bahsederken çekine çekine konuştuğumu unutmuyorum. Fakat dün, hanidir dinlemediğimiz bu sesi, daha da yumuşak, sert çıkıntılarından kurtulmuş, düz bir vasatta asil bir veçhe kazanmış görünce hem kendime, hem ona, hem de onun bu gelişmesinde hisse sahibi bulunan Cüneyt’e sevinç payı ayırdım. Bundan altı ay evvel odamda, bu sesin sahibine iktisap etmesi icap eden yumuşamayı hatırlatmıştım. Altı ay sonra da olsa, kendisinde bunu var olmuş görmek beni çok ümitlendirdi.
Bugün 18.30’da güzel eserlerle tezyin ettiği programını size sunacak olan Müjgân Akçeli‘yi de hararet ve sabırsızlıkla takip ediyorum. Bir tesadüf neticesi üstat Münir Nurettin‘in de, sesindeki hususiyeti çok beğendiğini bildiğim Müjgân’ın radyomuzdan mesut bir izdivaç neticesi ayrılacağı haberi herkes gibi beni de üzmüş bulunuyor. Fakat bir sanatkarımızın kendi rızasıyla terk ettiği sanatına mukabil, vasıl olduğu saadet için de sevinmeli değil miyiz?
İzmir’de kaldığı müddetçe, kızımızın ileride belki de misafir saatlerinde zaman zaman konser vermesini temin edebilirsek bence bu da bir kazanç olur.
Şardağ, R. (1953, Aralık 3). Servet’i, Emin’i dinlediniz/Müjgân’ı dinleyeceğiz. Ege Ekspres Gazetesi, s. 4.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 