Duyduklarımız doğru ise, tanınmış okuyucularımızdan Hamiyet Yüceses İstanbul Radyosu’ndaki seanslarından uzaklaştırılmıştır. Yine işittiğimize göre her iki radyonunun mesul ve salahiyetli idarecileri, piyasa musikisine radyolarımızda asla yer vermemek, onu mümkün olduğu kadar yok etmek kararında imişler.
Bir defa şahsen musiki bakımından Hamiyet Hanım’ı sevmediğimi, bütün parlaklığına, gürlüğüne rağmen bu sesin, piyasalık bir seviye taşıdığına inandığımı söylemek isterim.
Öte yandan, gerçekten bu memlekette piyasa musikisinin bundan öncesi yazılarımda da belirttiğim gibi aleyhindeyim. Fakat onun, memleketten tard edilmesine, bize ait değil diye, hasta diye, kâh şehevi, kâh marazi diye unutturulmasına da asla razı değilim.
Şüphe yok ki radyolarımız rehber ve örnek olarak, halkımıza klâsik musikiyi veya bu mektebin üslubundan koku ve renk taşıyan musikiyi sunmalı, cıvık, şehvetli, isterik ve zirzop olan piyasa şarkıları, hadlerini bilip ciddi eserlerin yanına sokulmamalıdırlar. Mesela İsmail Hakkı Bey‘in Nihavend Yürük Semaisi yanında, yine Nihavend makamından “Güzel bir göz beni attı” şarkısı yer almamalıdır. Dede Efendi‘nin Hüzzam nakışını takiben programda, Melâhat Pars hanımın meşhur civelek şarkısı kendini göstermemelidirler.
Ama bu, piyasa müziğinin revacını kaybedeceği, çapından düşeceği demek değildir. Memleketimizde kültür seviyeleri, musiki bilgi ve çevreleri çok değişik olan muhtelif tabakalar mevcut olduğu için meyhaneler, içkisiz halk salonları, diğer saz salonları, bizce piyasa musikisine ardına kadar kapılarını açacak ve müşteri de bulacaktır. Fransa’da bir Gouno ve Salon gibi Maurice Cheavalier de nasıl yetişiyorsa, Almanya’da büyük klâsik ve romantik üstatlar yanında Alman liedlerini, halk şarkılarını bozup piyasaya süren şarkıcılar nasıl türüyorsa, bizde de Münir’ler, Zeki’ler, Yavaşça’lar, Mefharet’ler, Sabite’ler, Nevin’ler yanında piyasayı fethetmiş şarkı hükümdarlarımız, Hamiyet’lerimiz, Perihan’larımız ve Abdullah Yüce’lerimiz bulunacaktır.
Yalnız radyo idareleri, bütün dünya radyolarında olduğu gibi, çeşni olsun diye bu kabil piyasa şarkıcılarına da programlarında muayyen yerler ayırmalı, bunları ayrı bir program halinde halka sunmalıdır. Bilmem, bir fikirdir ileri sürdük, şüphe yok ki bunun başka türlüsünü de ileri sürmek ve bu meseleyi ayrı şekilde mütalaa etmek de mümkündür.
Şardağ, R. (1953, Aralık 12). Piyasa musikisi kaldırılabilir mi?. Ege Ekspres Gazetesi, s. 4.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 