İsmi var cismi yok bir Radyo – Ya düzeltelim ya kapatalım
Radyomuza büyük tahsisat ayrılıyor
Sevgili okurlarıma ve hemşehrilerime vereceğim sevimli haberim var: Radyomuzun şu perişan bütçesi yeni bir tahsisatla kuvvetlendirilmek kararına varılmıştır. İzmirli okurlarım hatırlayacaklardır ki Ankara’daki bir çok yeni elemanların üstesinden gelebilecek olan değerli solist evlâtlarımızın, yol parası ve simitle peynir karşılığı olarak radyomuzdan aldıkları ücret, yüz kızartıcı mahiyettedir. Bu sütunlarda ısrarla belirttiğim gibi bir memlekette iki çeşit devlet radyosu olamaz. Bir radyo ya vardır; varsa, emsaline gösterilen alâkadan mahrum edilmemesi icabeder. Veyahut da yoktur. Solistlerini yazın sıcaktan sırılsıklam eden, kışın soğuktan donduran veya gaz sobalarıyla bayıltan bir Radyoya devlet radyosu adını vermek imkânsızdır. Hem artık üç seneye yakın bir zamandan beri şahit olunan bu komedyayı devam ettirmek pek hazin bir şey oluyor. Bütün didinmesine rağmen Radyo müdürünün bu mevzuda çekeceği ıstırabı ve diğer idarecilerin çaresizliğini de düşünmek zorundayız. Ankara’ya son yaptığım seyahat içinde, İzmir Radyosu’nun da bütçe komisyonunda konuşulacağı haberini aldım, derhal bir kaç Milletvekili arkadaşıma bu mevzuya karşı hassasiyet göstermelerini rica ettim. Nihayet evvelki gün komisyonda yapılan bir iki acı tenkidi müteakip radyomuzun mali bakımdan feci hali üyelerde kısmen olsun intibah uyandırdı ve komisyon, İzmir Radyosu’na 85 bin liralık, neşriyat karşılığı olmak üzere bir tahsisat ayrılmasına karar verdi. Bu arada bir Milletvekilinin “İsmi var, cismi yok bir radyo” tabirini hem beğendim, hem de beğenmedim. Türkiye’nin bir kaç Ege şehri hariç, hiç bir şehrinde saat altıdan sonra dinlenilemeyen, devletten gördüğü mali alâka sıfır olan bir radyo olması bakımından yukarıki söz belki yerindedir. Fakat bu cümle daha şümullü bir manaya gelebilir ve radyomuzun kalite bakımından da halinin sıfır olduğu zannı zihinlerde uyandırabilir. Bu sebeple bir tashih yapmak lüzumunu duydum. Her vicdanlı insan kabul eder ki son müdürü ve hususiyle genç müzik şefi zamanında İzmir Radyosu yokluk içinde büyük bir hamle yapabilmiştir. Radyomuzda Cevdet Kozanoğlu‘nun dahi “Klâsik anlayışımıza uygun efendice bir çalışı var” diye taktir ettiği Mehmet Kasabalı isminde bir muhterem hoca ve onun sevk ve idare ettiği bir fasıl heyeti vardır. Bu fasıllar müzik şefinin de alâkası karıştıktan sonra daha da güzel olmuştur. Radyoda Sarısözen yolunda yürüyen düzenli bir Yurt Türküleri grubu kurulmuştur. Emin Gündüz, Güler Özgeçit, Suzan Yaman ve Kozanoğlu‘nun “Müstesna bir kabiliyet” Müjgan Akçeli gibi isim yapmış solistler vardır.
Söz neşriyatının bütün mahdut ve kısırlığına, radyonun belki de bir ücret ödeyememesi neticesi gerçek memleket değerlerinin mikrofondan uzakta tutulmasına rağmen gitgide kalite kazanan bir Türk musikisi hareketi vardır. Bu radyoda disiplinli dersler mevcuttur. Vukuf sahibi hocaların yokluğuna rağmen Cüneyt Orhun gibi yarının üstünde mümtaziyete ve bilgiye sahip genç bir müzik şefi bütün eksik ve gedikleri kapatmaya çalışmakta ve bunda muvaffak da olmaktadır. Sevilen enerjik müdürleri, eğer hatırı sayılır bir bütçe imkânına mazhar olursa, bu radyoyu daha da tekâmüle ulaştıracaktır. Bütün bu sebeplerle radyomuza “ismi var cismi yok” demeye asla razı olamam. Olsa olsa belki de bu cümle “Devletin radyodaki alâkasının ismi var, cim yok” manasını kasdetmiş olmalıdır. Fakat şunu hemen söyleyeyim ki İzmir Radyosu’na bütçe komisyonunun ayırdığı seksen beş bin lira yine de kâfi gelmez. Gerçi İzmir plâk neşriyatını Ankara ve İstanbul’dan temin ettiği masrafı fazla olmayan bir radyodur. Kadroda bulunan personel için ayrı tahsisat düşünülecektir. Fakat buna rağmen ses ve saz icrakârlarını bugün perişanlıktan kurtarmak, onları senelerdir fedakârlıkla bağlandıkları sanat alanında daha da teşvik etmek için Büyük Millet Meclisi’nde seksen beş bin lira hiç değilse 150.000 liraya yükseltilmelidir. İzmir Milletvekillerinin radyonun bu tarafı ile alâkalanmalarını candan temenni ederim.
Şardağ, R. (1953, Aralık 25). B. M. Meclisinde İzmir Radyosu Görüşüldü. Ege Ekspres Gazetesi, s. 4.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 