Aziz okuyucularım hatırlayacaklardır: Radyolarımızda okunan hususiyle eski şarkıların güftelerinde yapılan feci imlâ ve telâffuz hatalarına gerek “Ses” dergisinde, gerek Ege Ekspres sütunlarında ısrarla dokunmuş, en tanınmış ses sanatkarlarımızın dahi bu bakımdan düştükleri yanlışlıkları düzeltmiştim. Solistlerin, melodilerini kusursuz ve düşmeden okumaları için bir kaç defa provası yapılan şarkılarımızın söz kısmı için hiç bir prova ve tashih yapılmadığını ve Ankara’da işin hiç bir salahiyeti olmayan Suphi Ziya Bey‘in güfte hocalığına terk edildiğini üzülerek müşahede etmiştim. Klâsik şiirimizle esaslı olarak meşgul olmuş kimselerin desteğinden mahrum olan üç radyoda şahit olduğumuz hatalardan haklı olarak en çok radyolar dairesi umum müdürü olan muhterem Refik Ahmet Bey‘i sonra da derece derece radyo idarelerini manevi bir mes’uliyet içinde mütalâa etmiştim.
Kısmi bir memnuniyetle öğrenmiş bulunuyorum ki Refik Ahmet Bey bu vazifeyi üzerine almış bulunmaktadır. Hiç bir ihtisası olmadığı halde bin defa etüt edilmiş halk şairlerine dair zahmetsiz hazırlanmış ve bu mevzudaki kitaplardan aktarılmış konferanslar veren, yine zayıf ve berbat bir teknikle kaleme alınmış yazılarını radyofonik temsiller halinde dinleyicilere zorla dinletmeye çalışan Refik Bey‘in yakından tanıdığım zevki ve bilgisi bu güfte davasının Ankara Radyosu için halletmeye kâfidir. “Ankara Radyosu için” dedim, okurlarım. İşte memnunluğumun kısmî olması bundandır. Zira öteki iki radyo, -ki bizce İzmir’de hafife alınmayacak ve kendisine ehemmiyet verdirecek bir seviyeye ulaşmıştır- bundan mahrumdur. Hanidir beklediğimiz bu müspet işe, bizzat teşebbüs ettiği için Refik Ahmet Bey‘e teşekkür ederim. Bu teşekkürüme sebep olan bir âmil de beni, kendisine teşekkür ettirerek, hakkında acı konuşmaktan kısmen olsun uzak tutmasıdır. Radyolarımızın kendisinden beklediği diğer hizmetleri ifa ettiği, bunca ihtisas erbabının gözü önünde piyes yazmaktan ve halk edebiyatı üstüne konuşmaktan vazgeçtiği gün onun (kendisine olan hürmet hissimi daima yaşatageldiğim) Refik Bey‘in, en yakın dostu ben olacağım. Allah’ın bana bugünü göstermesini Vakıt gazetesinin neşrettiği ilk edebi tenkit makalemle beni 19 yaşında basın hayatına atan bu muhterem insanın yanıbaşında olmak zevkini tatmak hasretiyle bekliyorum. Her ne ise, bugün bir temenni daha gerçekleşmiş oluyor, güfte faciası da bir tek radyomuzda olsun, önleniyor demektir. Geçen gün seansına girdiğim Sadi Hoşses‘in okuyacağı altı şarkıda üç güfte yanlışı bulup oracıkta, stüdyoda tashih edişim de gösteriyor ki mesele çok, ama çok ehemmiyet verilecek durumdadır. Yarın yine Ankara’nın yenilikleri üzerinde duracağız.
Not:
Öğrendiğime göre son olarak toplanan ve bir takım zırvalıkları karar diye radyolara empoze eden, musiki babında yetkileri henüz sıfıra dahi ulaşmamış acizler heyetinin içinde Refik Ahmet Bey yokmuş. Bütün günlük gazetelere akseden bu havadis beni de yanıltmıştır. Adı geçen heyet hakkındaki ithamlarımdan Refik Bey‘i tenzih eder, görüşümü tashih ederim.
Şardağ, R. (1953, Aralık 29). Ankara’da güfte faciaları önleniyor. Ege Ekspres Gazetesi, s. 4.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 