Nedir bu rahleler yer yüzündeDers verenler insan.. Acı şey bu!Yıkan yine o değil mi TanrımBu rahleden doğmuş her duyguyu.*Öyle mi sanırız, doğar mı güneş yoksa bize?İner mi acep olgunluk denen şey elimize?Aşar mı güzel ufuklar ardından arabamızKurban mı olmadayız yoksa Tanrım vehmimize*Neden herkes bilmiyor türkü söylemeyi?Neden ülkeler var, birbirinden habersiz?Karışmak haddimiz değil ama düşün,Vatanda neden [...]
Kategori: Şiir
Şiirde Üzgü
Garnier kardeşlerin, Paris'te 1971'de yayınladığı, "Zamanımızın eleştirileri" dizisi içindeki Marcel Proust araştırmasını okuyorum. Kitaba ön söz yazan Jacques Bersani, "Kaybolmuş ve yeniden kazanılmış Proust" başlıklı yazısında, "Proust'un" diyor, "Tüm içeriği, geçmiş zamanı bir şiir üzgüsü anlatımı içinde sunmasıdır. Romanda şiir okumaya sizi hazırlamıyor ama, bu üzgünün derin etkisinden de varlığınızı kurtaramıyorsunuz." Mercur de France'ın 1966 [...]
Kardeşlerimin Destanı’ndan (Şiir)
Acı bir şey mi dersin, ağlayan yoldaş olmamız bizim?Hep acınmaz kimseler mi olsak; keşke Tanrım, keşke olsak..Güneşe yükselmedikse eğer, bu sevimsiz toprak üstüneDaha mı iyi sanki düşün, duygusuz otlar gibi olsak. Kopuk kanatlarla karlara düşen kuşlara yanmak; Ağlamak, içli bir kalp gibi güze küskün ağaca; Kuşları görür, insana kör merhamet neden?Saflarda açılan gedikler kaça mal oldu kaça? [...]
Kardeşlerimin Destanı’ndan
Bir Okulda İlk Dersim Çocuklar, kardeşlerim, üzülürsünüz neden?Hep bizi dinlersiniz, kendiniz söylemeden.Çocuklar, kardeşlerim, dersler mi ağır nedir?Neden yüzlerinizde bir korkudur belirir? Sanki sormaktasınız: Doğruluk, iyi şey bu!Ama insanoğlunda ne iğrençlik, bu ne kir?Gerçek sevgisi nasıl yağsın küçük kalplere;İğrinin arkasından milyonlar gitmektedir. Sürüyün denilmekte sevgiyi, gölge gibi;Ama kim dedi; insan "kin"in ötesindedir...Hırslarından soyulmuş usluluk mu yol [...]
Kardeşlerimin Destanı (III)
Biz devleri yenerken korkutur bir tüy biziKükreyen de bizleriz kısan da sesimiziYere kapanmamıza bakma ki namaz değil, Çünkü kimse sen gibi bize demez ki "Eğil!" "İnsan bu!" denir mi hiç? Ne gülüncüz bir düşün!Her iyiyi bilirken saldık kötülükte ün.En iğrenç duygularla çarpıyorken kalbimiz,Ne yalan şeyler söyler kopasıca dilimiz. Tanrım kavlimiz bu mu? Neden olmadık iyi?Sen ki [...]
Kardeşlerimin Destanı (II)
Ne kadar çürük olsa sırtım, omurum, kolum;Kendime az gelirken, insanlara bol bolum, Yüklensin günahları insanlığın sırtıma,Sebep beni bulsunlar her beliren yıkıma. Beni hırpala Tanrım, beni sars ve yarala;Her türlü azabına beni sür kaka kaka, Beni kahret, beni ez, beni suçlandır bir bir;Kardeşlerim ki bilir, tanırsın ne zayıftır. Bileyim insanların içinde ben de varım;Ah o zaman her türlü [...]
Kardeşlerimin Destanı (I)
Seni ben neyleyim ey Tanrım,Yıldızlar içinde yapyalnız?Bize gel de bir gün, gönlümü Sana taht eyleyim ey Tanrım Haykır, haykır bize; duyalımGörelim; ışık serp yenidenPerdeleri inik gözlerleHep kendimize mi uyalım Bu çocukların ki sağır, duymaz;Bize haykır Tanrım şöyle biraz:Duy bak, ey çocuğum, zengin olursunDuy bak, sen bununla engin olursun. Duy bak, ey çocuğum, duyarsan eğerHiç bir şey [...]
Rüştü Şardağ 