Jean Moréas(1856-1910) Je viens de mal... Ey gül, kurumlu* gül; Işığın parlak, gerçi şanın yüce;Pırıl pırılsın, tek başına; Yeşil otlardan bir demet içinde.Rahatı dile getiren bir göz gibisin ama, Bir çift acı sözüm var sana: Kuzey kentlerinde başıboş dolaşırkenBir gün, gotik bir kapının duvarına karşı oturmuş,Seyredeceğim seni. Ölüm ve yağmur saçan rüzgârda titrerken Görüneceksin bana, Daha solgun ve hayalsi. Demeyin bana, Söylemeyin, Hayat [...]
Rüştü Şardağ 