Bilmem öğretmenler çocuklarına o sözleri tahlil ettiler mi? Her memlekette mahrumiyet çeken insanların yaraları biraz olsun teskin edici merheme kavuştu mu? Zira Truman’ın son nutku, kalleş dünya siyasetinin ve hain bolşevizmin sersemlettiği başlarda serin bir rüzgâr estirdi. Amerikan Cumhurbaşkanı diyor ki:
“İnsaniyetin sefalet denizinde Amerika, bir refah adası halinde yaşayamaz.” Talihsizliği, tarihi ile yaşıt giden insaniyet için söylenmiş en güzel, duyulmuş en asil duygular kitabına yeni bir cümle ilave edilmiş bulunuyor. Beşeriyetin hodkamlık tarihi pek eskidir. Daha birinci cihan harbi arifelerinde Gustave Le Bon’un meşhur renk nazarıyasini unutmayanlarınız mevcut olsa gerekir. Bu eski sosyolog için, daima mağlup olmaya mahkum olan ırk, sarı, daima galip gelecek olan ırk beyaz ırktı. Rus–Japon harbinde beyaz renkli Rusları, sarı renkli Japonlar yeniverince tabii bu nazariye de topu attı. Ama ondan sonra da en büyük hakkı, kuvvetinde bulan makyavelist zihniyet, çeşitli zorba sistemler, kara ve kızıl faşizm dünyaya kan kusturmuştur.
İkinci cihan harbi, dünyanın kaderinde, rengin, derinin, kafa tasının, dil ve dinin değil, kardeşliğin hakim olacağı inancı içinde yapılmıştı. Bu inancın büyük bayraktarlarından olan Roosevelt’in ölümünden sonra, komünizmin giriştiği irticai hareket, bu kardeşliği tekrar baltalamak hedefini gütmektedir. Hodkam görüşler, benden sonra tufan olsun diyen zihniyet, sefaletler yaratarak bu sefaletlerde ihtilâl tohumları yeşertmek; işte komünist oltasının yemleri!…
Ama ümit, beşer için ümit duramaz. Tekamül bir yerde duralasa bile tekrar iki misli ileriye atılır. İşte Amerika cumhurbaşkanının son hitabı! O bizim, yani insanlığın sefaleti karşısında kendisi için refah diye bir şey olacağını mantık ve muhakemesine sığdıramıyor. Ama biz, bu sözlerin sıcak rehberliğini, yarattığı cesur havayı, uyandırdığı ümit dalgasını pekala hürmetle muhakeme etmekteyiz. Zahirde Truman söylüyor, gerçekte bu söyleyen gözü yaşlı, mahzun insaniyetin çırpınan asil vicdanıdır. Hürmet bu sözlerin sahibine!
Şardağ, R. (1952, Nisan 11). Günübirlik/İnsanlığı ferahlatan sözler. Yeni Asır, s. 3.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 