Bayram vukuatını dünkü gazetelerden ben de takip ettim. Bizim buradaki arkadaşlar, bayramı hâdisesiz, neşe içinde geçirtmişler. Ama kazın ayağı hiç te öyle değil. Dün okuduğum bir havadis, bayram, bayram olalı ilk defa cereyan etmiş hazin, soğuk ve münasebetsiz olaydır. Ne olmuş diyeceksiniz? Olan şey, bir tecavüzdür. Bir adam namuslu bir kadına zorla tecavüz mü etti? Bu değil, Sevginin tek taraflı olmadığını mahallesindeki eşekten dahi öğrenmeyen beyin fukarası ile adalet uğraşır, hesabını görür. Benim okuduğum tecavüzün cezası pek hafifdir ama, dünya kuruldu kurulalı böyle bir divanelik, böyle bir şekavet görülmemiştir. Tecavüz sözüm ona bir insanla bir hayvan arasındadır. Bir köpek sahibini ısırıp öldürmüş olmasın diyenleriniz olacaktır. Hayır, köpek bu; insanlara mahsus olan böyle bir vefasızlığı irtikap etmez elbet.
Hâdise bir insanla, bir eşek arasında geçiyor. Şimdi, bugünlerde eşekleri dilime fazla dolamadığımı söyleyenleriniz bulunacak, onu da biliyorum. Hani haksız da değilsiniz. Ama, günah benim mi? Yani iki ayaklı mahlûkların kalemime vesile vermelerine de ben sebep olmuyorum ya!… Efendim mesele şu: Bir adam Heybeliadada eşeğe binmiş. “Adama binecek değil a, iyi etmiş.” Mesele binmede değil. Eşek, üstündeki zarif mahlûku tanımış olmalı ki yürümeye nazlanmış; nazlandıkça bu efendi basmış sopayı, göstermiş türlü zoru. E, sonra yürümüş mü? Yoo! İnsan değil ki bu, zoru görünce boyun kırsın. Evet, inat etmiş, yürümemiş. Bu sefer üzerindeki bıçağı çekmiş, yoldan değil, onu her halde dünyadan yürütmek için hayvanın karın boşluğuna sallamış sallamış. Şimdi bu adama hain mi diyelim, ne sıfat verelim? Ben eminim ki bir kısmınız zalim diyor. Bir kısmınız, alçak veya onu tam taltif etmek için eşeğin oğlu, katırın biraderi, bilmem hangi hayvanın veliahdı olarak tavsif edip duruyorsunuz. Ama, ben bütün bunları hafif buluyorum ve şu küçücük sütunumdan gücüm, ancak bir kelimelik hitaba yetiyor. Bu tek kelime ise, daha ziyade bir nida hitabıdır. Ben ona, ne diyorum biliyor musunuz?
-Çüş!
Şardağ, R. (1952, Haziran 28). Günübirlik/Çüş!. Yeni Asır, s. 3.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 