Bir sürü işgüzar ve ukalâ yüzünden Margaret’le İngiliz hava albayının evlenemeyecekleri anlaşılıyor. Bu işin olacağı olsaydı, dakika beklemez, vuslat tutuşmasına hazır olan iki gönül, bir küçük kibritle parlayıverir, “onlar ermiş muradına…” faslı nihayet bulurdu. Prensesin kız kardeşi olan kraliçe, aynı zamanda kilisenin manevi reisi imiş. Kilise geleneklerine göre albay, ilk karısından, ancak toprağın altında kurtlara yem olduktan sonra boşanabilirmiş; hülâsa bir çok metelik etmez sebeplerle izdivaç olamıyor. Bizim gazetelerimiz de Fransız ve İngiliz basını gibi, aşıkların maceralarını neşretmeye başladı. Ama bir noktayı düşünen yok: Hangi aşıklar? Hele o evlenmiyecekleri kesin olarak gerçekleşsin, asıl aşk ondan sonra başlayacaktır. Ben iki sevdazede için saadet fırsatının tam gelip çattığına eminim. Koskoca kraliçe kardeşi olmayı düşünün… Midesine, gözüne, tenine ait dilediği zevki tatması mümkün. Bir dediği iki olmuyor. Hani, canı Arabistan’dan bulgur köftesi, Tahiti adasından ceylân kebabı istese uçakla getirtebilir. Fakat bu hayatın renkle mana ile, güzellik ve incelikle ne alâkası olur? Dünyanın bu en tatmin edilmiş kadını için, boş ömrünü süsleyecek yegâne acımtırak cihet kavuşulmamış aşkın doyulmaz ıstırabı değil midir? Her şeye hakim olan bu kız, ayı, hiç bir zaman tutamayan, fakat mehtap içinde, bir ışık dünyası ortasında dolaşmanın saadetini tadan insan gibi mesut yaşayabilir. Bu hâl, hava albayı için de aynıdır. Korgeneralliğe kadar bekleyerek seneler sonra elde edebileceği en büyük rütbeyi vüsalsiz aşkın mahrum günleri içinde bir çırpıda elde etmek az kazanç mı? Şairin:
“Herkes ister vuslatı;
Sür yokuşa kır atı”
dediği gibi, et ve deri iptilâsında, üstünde durmaya değer bir keyfiyet yoktur. Koklanan gülün mana yoksulluğu ile koklamak istenen gülün ebedi rayihasını biribirinden ayırmak için kopasıya bir inceliğe sahip olmak lâzımdır.
Şardağ, R. (1953, Ağustos 12). Günübirlik/Margaret’in arayıp da bulamayacağı. Ege Ekspres Gazetesi, s. 2.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 