1940 senesi… Kırkağaç’ta yedek subaylığımı yapıyorum. Bir Pazar tatili, yolumun İzmir’e düşmesi beni, tesadüf, Fuar’la karşılaştırıyor. O zaman, güzelim Kültürpark’a ve bu parkın beşiğinde sallanan Fuar’a ağzım açık kalmıştı. Hey gidi günler, hey! On sekiz yıl geçti aradan. Kendimde sorumluluk taşıyan bir vazife ile Fuar’ın bağlı bulunduğu teşkilâtta görevlendirildim. O parkta ve şu Fuar’da o zamandan bu yana neler değişmedi!
Zaman, tecrübe ve zevkin olgunlaştırdığı büyük bir ağız, bu parkta az beğenilmemiş ne varsa yutup yutup öğüttü. Şimdi kaç yıldır öyle alıştık, öyle alıştırıldık ki, en büyük gelişme hareketi bile gözlerimize az gözüküyor. Çünkü İzmirlinin en fazla şımartılmış ve nazlı yetiştirilmiş olan tek yavrusu, beslendikçe istemekte; doyuruldukça acıkmaktadır.
Tepemde, koca koca adamların fırıldak gibi döndükleri bir dolap, başım havalı, on sekiz yıl önceki intibalarımı düşünüyorum. Mahşer gibi bir kalabalık (Bugünkünün dörtte biri bile değil ya!..) akın akın kayıp gidiyor. Çocuk, anne, baba, genç, yaşlı bunlar nereye, hangi merakın sürüklediği veya hangi hasretin doldurduğu iştiyakla ne semte koşuyorlar? Çığlıklar, pırıl pırıl yanan çeşitli yiyecek barakaları (şimdikiler yanında solda sıfırdan da aşağıya!) limonlu (turşu) satanlar, mısır patlatıcılar..
Geçen yıllar, hele son seneler, gerçi Fuar’ı Fuar yaptı ve o park hedefine vardı. Ama ruh, kalplere bayram sevincini yayan o çılgınlık yumağı içindeki ruh, tıpkısı canlılıkla ayakta. Fuarımız dünya milletlerinin bugün için en orijinal ve çekici fuarlarından biri. Yabancı devletler gelmiş, gelmemiş ne çıkar? Önem taşıyan, her şeyden önce, onun İzmirli kalması İzmir’in olmasıdır. “İzmir’den Fuar’ı kaldırınız” demekle, “İzmir’in akciğerlerini sökünüz” demek arasında fark bulmam.
Zengin dostlar, gazino pavyonlarına; fakir kardeşlerin, devlet pavyonlarına ve bankolara..
Kültürpark ve Fuar mektebinde sınıf kapışması ve imrenmesi yoktur.
Şardağ, R. (1958, Ağustos 21). Günübirlik – İzmir’in fuar’ı. Ege Ekspres Gazetesi, s. 2.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 