Bugün Buca Çocuk Esirgeme Kurumu’nun fakir çocuklar için tertup ettiği bir sünnet düğünü var. Beni davet edenlere teşekkür ederim. Bu sütunlarda bir defasında belirtmiştim: Bizde hayır maksadıyla kurulan derneklerin sayısı seksen altıdır ve yıllardan beri bir ikisi müstesna, bu derneklerin çoğu hayra mı, şerre mi alet oldu pek bilmem ama, bildiğim tek şey, içtimaî adalet müessesesi, bunca dağınık gayretlere rağmen kurulamamıştır. Fakat İzmirimizin bir Çocuk Esirgeme Kurumu vak ki, gayretlerini, vicdanımdan kopan bir sesle alkışlamak isterim. Size en taze misal: Şu, kuyruk halinde bir aydır devam eden piyangolarının taşıdığı imzayı görmediniz mi? Bu, “Beş koy, bir al” oyunu değildi. Her giden, yatırdığı paraya çok yakın bir hediyeyi mutlaka çekiyor, büyük bir kalabalık, verdiği bir yerine beş değil on değil bazı ahvalde yüz alıyordu. Çokluğun ve sürümün kefayetine istinad etmek, son yıllarda karşılaştığımız ilk cesur piyango şeklidir. Her yıl 23 Nisan’da giydirilen çocuklar, yapılan sünnetler, yedi yaşına kadar olan çocuklarını sabahtan akşama kadar hususi gıda, ihtimam ve doktor alâkası ile saran dört büyük kreşler, halk dispanseri, girişilen iki yeni kreş teşebbüsü, nihayet bütün bunlardan ehemmiyetli olarak yapılan Çocuk Sarayı’nda, Çocuk Esirgeme Kurumu’nu kendi yağı ile kavrulacak hale getirmek, dolayısıyla, sağılmaktan artık bizar olan vatandaşlar karşısında modern dilenci vasfından kurtulmak.
Zor öven bir mizacım var ama, bu kuruma karşı taktir duygularımı, anamın sütü gibi helâl ederim.
Şardağ, R. (1953, Eylül 20). Günübirlik/Bir hayır kurumu için. Ege Ekspres Gazetesi, s. 2.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 