Bugüne kadar kaçırdıkları dövizin değil de, kaçırmak üzere yeniden torbaya soktukları sırada ele geçirilmiş bulunan dövizin tutarını okuyunca düşündüm: 350 milyon lira! Galiba Amerika’nın Türkiye’ye yaptığı son yardımın asıl rakamı da bu. Döviz hırsızlarının fotoğraflarını ve adlarını gazetelerimizde gördünüz. Hristiyan ve Musevî vatandaşlarımız bunlar. Yıllarca dillerinde, dinlerinde, hatta ülkülerinde başlarına buyruk yaşadıkları halde, bu milletin milyonlarca fakir müstahsilini ve maddî gücünü, çakallara mahsus bir kancıklıkla sömürmüşlerdir.
Meselenin önem taşıyan yanı, acep bu mu? Memleketimizde ithâl permilerinin tevdi edileceği elleri seçerken, ille Türk düşmanı olanları hurdebinle (mikroskop) arayıp bulmak ve en geniş imkânları bu, toprağa sadece kör bağırsağı ile bağlı kalanlara bahşetmekte de, bir feraset noksanlığı yok mu?
Hele durum; biraz da son ve asıl can noktaya parmak basalım; bu altı haydut, aralarına karışan ve yalnızca ismi Türk olan o insan gübresi ile birlikte perdenin gerisindedirler. Bankalarımız kaynak tespitinde, Lübnan bankası tarafından atlatılmış; ticarî ve haricî otoritelerimiz, fatura sahtekârlığını her nasılsa senelerce anlayamamıştır. Siz, o çetenin destek ve güç aldığı başka bağlantı ve köprü hırsızları bulunmadığını ancak sakalıma anlatabilirsiniz!.. Senelerce sürmüşler, yakalanmamışlar; sahte fatura ibraz etmişler, yakayı ele vermemişler, bankalarımızdan bazılarına başvurmuş, kredi almışlardır.
Ey Allahım! Ahlâkın büyük sayıda derece kaybettiği günlerde, hırsızlara, vicdansızlara doğru savrulan bir kılıncın vardır senin, halâ kınında mı o?
Şardağ, R. (1959, Ocak 30). Günübirlik/Hani Kılıcın Tanrım!. Ege Ekspres Gazetesi, s. 2.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 