Yeni Çalışma Bakanımızın verdiği ilk beyanatda işçilerimizi alâkadar eden ehemmiyetli nokta şu: Asgarî ücret!
Hatırladığım doğru ise, tam sekiz senedir bizde, asgarî ücret meselesi konuşulur ve yazılır. Çeşitli iş bölümlerinde çalışan işçinin alacağı, yani onlara patronlar tarafından verilecek ücretin en azı, asgarisi ne olabilir? Bu memlekette yaşayan işçilere devletin gerçekleştirdiği bir çok sosyal yardımlar olmuştur; bunu kimse inkâr edemez. Ama işçi için çiçeğin tohumu, gözün bebeği kadar mutlak bir lüzum ifade eden şu asgari ücreti bir türlü tesbit edemedik vesselâm! O, ne mene bir kuştur ki Çalışma Bakanlığı’nı bugüne kadar işgal eden hiç bir Bakan’a, kendisini avlamak müesser olamadı. Şüphe yok ki asgari ücret, işçiye her hangi bir sosyal yardımda bulunmak kadar kolay değildir. Hususi teşebbüsü elinde tutan bütün patronları adil bir ücret safında toplamaya çalışmanın belki de bazı ihtilatlar doğurmasından korkulmuş, daha doğrusu, böyle bir vehme düşülmüştür. Ama bu kadar zaruri ve hayati bir mevzu gerçekleştirmekle milyonu geçen gönlün fethedileceğini de unutmamalıyız. Vücudunun en güneşli gücünü vatan toprağına bırakan Türk işçisi, eline geçmesi lâzım gelen bir günlük nasibin tutarını hâlâ bilmesin mi? Bir kaç büyük şehirde bazı meslek erbabı için tatbik uygulanan bu sistemin vatanın bütün emektaş evlatları için de muteber olacağı günü sabırsızlıkla bekliyoruz.
Şardağ, R. (1953, Nisan 28). Günübirlik/Asgarî ücret. Ege Ekspres Gazetesi, s. 2.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 