Amerika bu, merak sardırmışlar mı sana? Anket açmışlar: “Kadınların, bir erkek olarak, en fazla nesine bakarsınız?” diye. Şehir içindeki çoğunluk, “göğüslerine” cevabını vermiş. Fakat anketin bir ikinci sorusu da hemen ardından yetişiyor: “Peki niçin?” Yani niçin meselâ yanak değil de göğüsün hatta ayak değil de, tırnak değil de göğüs?
Bunların içinde bir tanesi var ki hoş bir. vakit geçirir diye sütunlarıma aynen geçiriyorum:
“Göğüse bakmayı tercih ederim. Zira onun hafıza ve hatıramda yeri başkadır. Ben de kesin olarak asıl sebebi belki tahlil edemem, fakat tahminler yapmak pekâlâ mümkündür. İnsanın eğer kadınsa, sıhhatli olduğuna yegâne alâmet göğüsleridir. Peki ama, doktorluğun sırası mı? Şey, galiba benim göğüse değer verişim ve onunla daha çok ilgilenişim, annemin, “Anjine de poitrin” denilen göğüs illetinden hayata veda edişindendir. Fakat hatıramda bu kadar meş’um iz bırakan bir nesneyi sevmemek manası bu da olmamalıdır, değil mi? Bir kadın göğsünde güzel çarpan normal şişkinlik ve portakal biçimindeki tekerleklik her şeyden evvel manevî bir güzelliğe, bir sanat inceliğine delâlet eder. Peki ama, estetik bahsinde de değiliz. Ne diye asıl alâkamın sebebi bu olsun? “Ya süt” diyeceksiniz. Bakın, işte, bu doğru bir görüş, hem çok yerinde. Göğüsler zaman zaman besleyici birer süt hazinesi oluyor ve…
Bir yandan da düşünüyorum: Nedir o, sütçü müyüm? Yoksa bir süthane mi açmak fikrindeyim? Ama denilebilir: “Bu sütler annelik vasfı, şefkat, merhamet ile alâkalıdır. Onları emenlerin saadeti bir düşünsen ya! Peki ama, ben küçük yavrular ve çocuklar adına henüz avukat da olmuş değilim.”
“Acaba göğüsü niçin seviyorum” diye sık sık kendi kendine sual soran bu komik ve tuhaf zat, en sonunda etrafındakilerin tazyiklerine dayanamayarak bir sürpriz yapmak istiyor:
– Ne diye en çok, göğüse bakarım biliyor musunuz?
Herkes şaşkın soruyor:
– Evet, ne diye?
– Kadın vücudunda, gözüme ilk defa göğüs kısmı çarpar da, yani evvelâ onu görürüm de ondan.
Bu espriye ne nispette güldünüz bilmem, fakat o diyarda pek fazla ehemmiyet vermişler, esprilerin harareti de coğrafyaya göre değişiyor.
Şardağ, R. (1953, Ekim 5). Günübirlik/Kadında göğüs. Ege Ekspres Gazetesi, s. 2.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 