Dünyanın en meşhur cinsi cazibe, yani erkek soyunu kendine çekme kuvvetine sahip olan Hollywood yıldızlarından bilmem hangi haspa, “Ben” demiş, “Artık hiç bir erkekle arkadaş olmayacağım. Çünkü hepsi de bana yiyecek gibi bakıyor.” Dünyada bu kadar saçma bir lâf olur mu? Ne zaman, hangi devirde bir kitap dile gelir de, “Ben kitap olmaktan bıktım; zira herkes beni okuyor” der? İyi vallahi! Demek, tam ziyafet masasına oturmuşsunuz, önünüze, ağzına kadar karışık bir meyve tabağı koyuyorlar. Elinizi bir tanesine değdirir değdirmez, meyve canlanacak. “Ne münasebet efendin” diyecek, “Beni nerede görürseniz habire yiyor, atıştırıyorsunuz. Bundan böyle ağzınıza almak yasak size!” Bu dünya herkes neden nasibine razı olmaz anlamam. Eşek, nasıl yük taşımak ve boş kaldıkça da binilmek için kullanılıyorsa, güneşin vazifesi ısıtmaksa, demokrasinin vazifesi müsamaha ise bu erkek cinsini gıcıklama birincisinin vazifesi de sevilircesine, yercesine bakılmak olmalıdır. Hem hatun, üstelik bu maksatla yapılan bir müsabakaya da girmiş, birinciliği kazanmışsa, taşıdığı unvan ve özelliğin akıbetine hazırlanmaktan başka çaresi yok ki… Şu fotoğrafa bakın, rayihasını gizlediği aşikâr olan o etli şeftali doluluğundaki dudaklara bakan erkek, affedersiniz ama elbette acıma hissi duyacak değildir. Gamzelerinde imbikten geçmiş bir işve iksirini toplayan o yanaklara, validenizin mübarek ve aziz yanağına bakar gibi bakamayacağınız muhakkaktır. Kıvrık ve sık kipriklerinde gizli bir daveti, çağla iriliğindeki yarı ıslak gözlerinde baygın bir ihtiras yaşatan o gözlere tramvaya bakar gibi bakamazsınız ya! Hele şu hazırol emri vermek istercesine geriye itilmiş omuz başlarının yuvarlaklarına “Hayır, hazır değilim” mi diyeceksiniz. Yani, seksapel birincisisin. İhtiram kraliçesi değilsin ki elini öpsünler a kızım!
Şardağ, R. (1953, Aralık 8). Günübirlik/Seksapel kraliçesinin üzüntüsü. Ege Ekspres Gazetesi, s. 2.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 