İzmir refikimiz büyük bir felâket atlattı. Herhangi bir vatandaşın evinde çıkan yangın bile, kahrolan dört beş yangın görmüşün acısını bize hissettirirken, muhalif veya muvafık, şu veya bu, bir kısım halk efkârını temsil ettiği muhakkak olan siyasi ve yevmî bir gazetenin yanıp kül oluşundan çok daha büyük hacimde yaralanmamak mümkün olmaz. Binlerce vatandaşın her sabah, tiryakinin gözünün kahvede açışı gibi, kendisinde açtığı günlük bir gazete, bir o kadar vatandaşın adeta kendi evi durumundadır. Sabahın ilk saatlerinde zihin durgunluklarından temiz bir fikir süngeri geçiren fıkra yazarının selâmı alınırken bir yandan da manşetlere sinen günün siyasi hülâsasına şöyle bir göz atılır. Az sonra çeşitli sahanın meraklıları, bonmarşeye girmişcesine, kadın, moda sinema, ilim, sohbet, fikir, dış politika, spor gibi türlü vitrinlere taksim olurlar. Evvelki gece sabaha karşı, refikimizi yakan o menhus yangın, az kalsın, matbaaları sigortalı olmasa idi, binlerce okuyucu vatandaşı da öksüz koyacaktı. Buna benzer ikinci bir yangın da Nebioğlu Yayınevi’ni İstanbul’da silip süpürdü. Fikir hayatımıza “Bütün Dünya”, “Yirminci Asır” gibi iki değerli ve dolgun dergi ile ışık tutan bu gayretli, dinamik arkadaşımız da, İzmir gibi, faaliyetini aksatmadan neşriyatına devam etti. Zira onun da matbaası sigortalıydı. Her iki refikimize geçmiş olsun derken, matbaa ve idarehanelerinin vaktiyle sigorta ettirilmiş olmasını da şans eseri sayar, bütün müesseselerimizin, küçük olsun, büyük olsun, bir şirkete sigortalanmasını candan temenni ederim.
Şardağ, R. (1953, Aralık 14). Günübirlik/İki yangın. Ege Ekspres Gazetesi, s. 2.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 