Şehrimizin küçük radyosunda açılan imtihanlara mümeyyizlik etmek üzere gelen heyetin değerli müzisyen kadrosu içinde müstesna bir mevkii olan Mesut Cemil Bey’i gazetemiz adına muhabbetle selamlıyorum. Türkiye’de eğer bu gün hâlâ bir Türk müziği yaşamaktaysa, bunun yegâne amillerinden biri Mesut Cemil‘dir. Memleketimizin resmi devlet radyolarında, bir takım batıyı bilir, bizi bilmez snoplara rağmen musikimiz ruhlarımıza gıda olabiliyorsa amillerinden biri Mesut Cemil‘dir.
Eğer, dünün tozlu hatıraları arasında kaybolmaya mahkum olan klasik abidelerimiz bugün ihya edilmişlerse, büyük çapta amil Mesut Cemil‘dir.
Türkiye’de Tarihi Türk Müziği adı altındaki hamlelerle, musikimize, aslında mevcut haysiyet ve vekar iade edilmiş, keçi melemesinden farksız olan piyasa ağız yerine, klasik tavır ve üslup hakimiyet bayrağını dalgalandırmışsa, yani sadelik, mükemmeliyet, ağır başlılık sevilir, özlenir bir hale gelmişse amili Mesut Cemil‘dir.
Eğer bizde yurt havaları, memleketin “çoban nağmeleri” diye istihfaf edilecek havalar yerine, milli renkleri telakki edilmeye başlanmışsa amillerin başında Mesut Cemil gelir.
Bizde musiki bakımından yükselmek, seviye kaydetmek için alafranga alaturka münakaşalarının kökünü kazımak gerektiği zihniyeti yavaş yavaş filizlenmedeyse, ilk tohumunu serpenlerin başında yine Mesut gelir.
Bir insanın, yarım münevver ve ihatasız değilse, garbı ve bizim müziğimizi aynı kuvvetle bilmedeyse, Dedemizin de Beethoven kadar sevilebileceğine yegâne örnek olan kimse Mesut Cemil Tel‘dir.
Şehrimiz çocuklarını, kıymetli müzisyen Cevdet Kozanoğlu ile imtihan edecek olan bu eski dostumu, aynı çatı altında hocalık yaptığımız meslek arkadaşım, aynı radyolarda hoca ve konferansiye olarak derin kardeşlik günleri geçirdiğimiz bu değerli insanı, Ege’mizin bütün müzikseverleri de yüksek bir iştiyakla taktir etmektedirler. Ömründe kalemiyle pek az insanı – oda ancak hak sahibi olunca – metheden bu satırların yazarı, Mesut Cemil‘in ve Kozanoğlu‘nun bulunduğu imtihanlara mutlak itimat edilmesi gerekeceğini itiraf etmekle de ayrı bir zevk duyar. Mesut’un bulunduğu yerde, şef kaprisi değil, kanaat endişesi, kalite ve adalat hakim olduğunu bütün müsabıklara müjdeleriz.
Şardağ, R. (1954, Mart 21). Musikimizin büyük otoritesi: Mesut Cemil Tel. Radyo Gazetesi, s. 1, 8.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 