Eski Şiirimizde İran Rüzgârı

Divan şiirimizi, yüzyıllar boyu etkisi altında tutan rüzgârları, salt İran üzerinden esmiş olarak düşünmek, işi eksik tutmak olur. Beşyüz yılı aşkın bir süre içinde, bütün Osmanlı-Türk aydınlarını büyük kentlerin havasını almış Anadolu çocuklarını, kılıçlarını ellerinden, yalnız kalemlerinin hatırı için bırakmış Osmanlı padişahlarını büyülemiş bir Fars mektebinin, eski divan edebiyatımıza böylesine rahat yerleşmesinde benzeri toplumsal durumumuzu [...]

Şiirde Üzgü

Garnier kardeşlerin, Paris'te 1971'de yayınladığı, "Zamanımızın eleştirileri" dizisi içindeki Marcel  Proust  araştırmasını okuyorum. Kitaba ön söz yazan Jacques Bersani, "Kaybolmuş ve yeniden kazanılmış Proust" başlıklı yazısında, "Proust'un" diyor, "Tüm içeriği, geçmiş zamanı bir şiir üzgüsü anlatımı içinde sunmasıdır. Romanda şiir okumaya sizi hazırlamıyor ama, bu üzgünün derin etkisinden de varlığınızı kurtaramıyorsunuz." Mercur de France'ın 1966 [...]

Şiirde Biçimcilik

Cumhuriyet'e kadar gelen Türk şiirinde -ayrıcalık taşıyanlar dışta tutulursa- bir nazım, yani dizin sorunu süregelmiştir. Klâsik divan ve halk şiirimizin biri arûz, ötekisi hece olmakla birlikte ortak yanlarından biri, değişmez "Manzûmecilik"leridir. Efâil ve Tefâîl kalıplarının beş yüzyıl süren tekdüzeliği, İslâmlıktan önceki ve İslâmlığın benimsenmesinden sonraki klâsik halk şiirimizde de tıpkısına yinelendi. Çoğu 4+4+3 ve 6+5 [...]

Muhib’in Şiirleri

"...gönül hokkasına banarak, hatır için kalem kullanmadığımızı tüm dostlarımız bilir."RÜŞTÜ ŞARDAĞ Dilimde tüy bitti, daha doğrusu dilimizde; sevgili eşiyle birlikte, "şiirlerini topla" diye diye. İş Bankası'nın Türk kültürünün gelişmesine katkıda bulunan uğraşları arasında, Dıranas'ı hizaya getirmek bir zafer sayılır.  Muhip'le pek sıcak başlamayan tanışmamız, kısa süre sonra otuz yılı dolduran gerçek dostluğa dönüşmüştü.. Ahmet Muhip [...]