“Göreyim sizi, bugünü size bırakana vefa ile bir damla göz yaşı dökün”.
Rüştü Şardağ
Yarım asrın yarısı, çoktan geçti. Adım adım, erişe erginleşe halk egemenliği rejiminin derinliğine doğru gidiyoruz. Tarihten gelen millet yapımıza sonradan tebelleş olmuş sultan idareleriyle bir hayli yoğrulduğumuz sırada Atatürk, biz bir anda içten ve dıştan silkeledi. Çürük ve kurumuş yapraklarımızdan temizledi. Tam otuz altı yıldır, devrimlerin ve Kemalizm’in aşığı altında cumhurluk sisteminin meyvelerini deriyoruz.
1923 yılındayız Büyük Millet Meclisi’ne filintalar, iri nagantlarla (tabanca) gelinen, beğenilmez bir görüş karşısında silâha davranılan günlerden ne kadar uzaklardayız. Ama işte rejim, bir adını haklı olarak çocuklara bağışladığına ve çocuk bayramı diye ilân edildiğine göre hikmeti aşikâr değil mi? Hâlâ, bir çocuk kadar taze ruh taşıyor bu 23 Nisan! Bugün yavrularımız sevinç içinde trampetlerinin çalarken, bildikçe ve anlamına erdikçe daha çok hayran olacaklar bu bayrama. Türkiye’de herkes dilediği fikri savunmakta hürdür. Öğrenciler okula gelirken ve giderken artık, suratı belki ömür boyu görülmeyecek bir hükümdara ve takıntılarına yüz suyu döktüren sakşaklamalara zorlanamaz. Halkın dediği, Hakkı’ın dediğinden ibarettir.
Başımız dimdik; gözlerimiz, mazinin ancak şerefli yapraklarıyla geleceğin ileri vaitlerine dönük; yürüyün gençler! Başınızın üstünde gök çökmedikçe, ayağınızın altında yer yarılmadıkça, bu vatanın ve Türklüğün ortadan kadırılmayacağına, dünyanın isteyerek veya istemeyerek inandığını biliyorsunuz. İlime Allah’a ve hürlüğe inanmış bir memleketin yarınını şimdiden omuzlarınızda taşıyacakmış gibi bahtiyarsınız. Seksen senedir, bir cenaze ağırlığı ile iki neslin omuzlarına binen bu vatanda, şimdi kıvanç dolu, heyecan dolu oynuyorsunuz.
Bu arada gönlümüzün en sıcak köşesini O’na ayırın.
Göreyim sizi, bugünü size bırakana vefa ile bir damla göz yaşı dökün.
Şardağ, R. (1959, Nisan 23). Günübirlik/Çocuklarla. Ege Ekspres Gazetesi, s. 2.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 