Dün akşam, matbaaya bırakılmış olan bir mektubun temiz, inci gibi sıralanmış cümleleri içinde, bir hanım okurum, bana sormadaydı: “Bestelerinizde devamlı olarak aşk hali içindesiniz. Afedersiniz, merak ediyorum: Siz aşık mısınız?” Bu okuruma hemen cevap vereyim: Evet!
Ama, onun gibi düşünmesi pek alâ mümkün olabilenlerin yanlış anlamamaları için de aşk üzerinde kısaca durmak isterim. Aşk dünya kuruldu kurulalı çeşitli şekilde tasarlamış ve tarif etmişlerdir: Klâsik Grek medeniyetinde, hayâlde tasavvur edilen en güzele dünyada kavuşmak; Rönesans’ta, keza en mükemmel sevgili ile birleşmek. Fransız klâsiklerinde ve onun tesir altındaki Avrupa Edebiyatı’nda, faziletin timsali olan sevgiliye dünyada kavuşmak için büyük fedakârlıklara katlanmak; Bizim klâsiklerimizde ise o, bu dünyada kavuşulması mümkün olmadığı bilindiği halde, vefa, sabır ve tahammül imtihanı verircesine yegâne sevgilinin hayâline bir ömrü vermek şeklinde anlaşılır. XX. asırı süsleyen aşk anlayışı, cazibeli bir et külçesinin yarattığı geçici ihtirasta toplanmıştır.
Dünya klâsiklerinde, sevgili, saray ve salonlarda; bizim klâsiklerimizde muhayyilede; bugün ise, sokakta ve kaldırımdadır. Naçiz şahsıma gelince, aşkı, erişemediklerim ve beni çağıran ebedi seslerin hayâlinde bulurum. Divan edebiyatının anladığı manâda bir aşk rehperimdir. Güzele vefaya, ruh feragatine doğru gönlü seferber etmeye müştakım. Bana vermeyene avuç dolusu saçmak, tadı duyulmamış dudakların yaşadığı memlekete hasret çekmek. Bütün bunlar, bir sokak dilberinin ikram edeceği meyveden daha leziz değil mi? Şair diyor ki: “Ham sofu veya et düşkünü zamparalar, bizim iki dünyada da yarsız kalacağımızı sanırlar. Güleriz onlara biz. Zira biz, bir sevgilinin değil, aşkın dostuyuz; aşıkız! Nereye gidersek orada aşk vardır. Çünkü onu bir götürürüz oraya:
“Bizi bikes bilürler zahid ü sofi dü alemde
Veli biz aşıkız kande bulunsak yerimiz vardır”
Sevgili okuruma haber vereyim: Bana ve eserime aşk duygusunu, ben bu taşıdığım gönülle bizzat kazandıramayacaksam eğer, himmetle, vasıtayla gelecek aşkı minnet yükü sayar, ondan on paralık bir ilham bekleyemem.
Şardağ, R. (1953, Aralık 11). Günübirlik/”Siz aşık mısınız?”. Ege Ekspres Gazetesi, s. 2.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 