Unutulmaktan kurtulan bir şarkı
İzmirimiz Göktepe Salonu, Batı musikisi ve bunun da kalitelisini içine alan çalışmaları sırasında bize ik körpe Türk solistin şan konserlerini de dinletmiş olacaktır.
Bunlardan biri Ankara Devlet Konservatuvarı’nın son iki yıl içinde bütün Türkiye’ye şöhretini yaymış olan sopranosu, Leyla Gencer‘dir. Diğeri de yine soprano bir sesin sahibi bulunan Feyzi Birol‘dur. Bilhassa İzmirlilerin ve İstanbulluların yakından tanıyıp sevdiği Birol, İstanbul konservatuarı mezunlarındandır. Meşhur müzisyen Gelenbevi‘nin mümtaz öğrencilerinden biri olan bu şan artistimizin Göktepe Salonu’nda vereceği konserin büyük alâka toplayacağı aşikârdır. Sesinin tatlı bir lirizmle beslenmiş olan uçarı hafifliği, perdelerden atladıkça, oktav değiştirdikçe elle tutulacak kadar kuvvetle sezilen o ritmik kıvraklık ve çalaklığı Fevziye için belli başlı bir hususiyettir.
Batı müziği dalında pek yakın bir zamanda şakımasına şahit olacağımız bu kızımız gibi, bizim bir de Türk musikisi dalında, İzmir radyomuzda şakıyan kızımız var: Müjgân Akçeli. Sesinin vasfı yolunda bu sütunlarda bir iki yazı yazdığımı sevimli sanatkârımızı bugün saat 17.00’de radyomuzdan dinleyeceksiniz. Emin Gündüz gibi istikbaline büyük ümitler bağladığım Müjgân‘ın içini döken, ruhunun bütün mahzun akislerini eleyen sesinden dinleyeceğiniz tamamiyle Nihavend ve güzel şarkılar içinde bilhassa bir tanesi hiç mübalağasız söyleyebilirim: Onun hançeresinde en mükemmel ifadesini bulmaktadır. Tanınmış sanatkârların bir hususiyeti de bir eseri rakip etmez bir şekilde okumalarıdır. Öyle sanıyorum ki artık o şarkı Akçeli‘ye mahsus bir şarkı olmuş ve unutulmak tehlikesinden tamamen kurtulmuştur. Curcuna usûlündeki eserin sözlerini yazıyorum:
“Kimseye etmem şikâyet ağlarım ben halime
Titrerim mücrim gibi baktıkça istikbalime
Perde-i zulmet çekilmiş korkarım ikbalime
Titrerim mücrim gibi baktıkça istikbalime”
Şardağ, R. (1953, Kasım 1). Feyziye Birol, Müjgan Akçeli. Ege Ekspres Gazetesi, s. 6.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Sevgili Âkif Genç‘e sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 