Küçük bir beden çatısı üstünde taşıdığı, değil sade vatana, bu vatanın adeta manevrasına doğru açılmış gözleriyle Türkiye'de milliyet, medeniyet ateşini nüfuz ettirebiliyordu. Yani yalnız bu gözler ayarlamaya, aşılamaya sevdirmeye, bağlamaya yetiyordu. Remzi Oğuz'um, o gözler nasıl söndü? Son Ankara seyahatimde başbaşa dertleşirken bana gayet açıkça politika hayatına karışmaktan duyduğun elemi, tiksintiyi, için kan ağlarcasına anlattın. [...]
Rüştü Şardağ 