Geçenlerde İzmir Belediyesi’ni ziyaret eden uyanık bir kadın grubu “Türkiye’de yerli mallarla güzel giyim” fikrine hız verme azimlerini belirttiler. Onlar, işin ucuzluğunda ve ekonomisinde görünmekten çok, estetiğinde idiler. “Türk kadını en lüks ve yabancı ithal malı ile güzel giyinmez. Avrupalılardan geri kalır?
Yerli kumaşlarla hem ucuza, hem de en yakışan şekilde giyinmek pekala mümkündür. İşte iddiaları:
Ne kadar haklı bir noktaya parmak basmış oluyor bu hanımlarımız, değil mi? Öyle ya hiç kimse inkâra kalkışmaz ki kadın ve genç kızlarımızın giyiminde hele şu son yıllarda bir çirkinlik gözden kaçmıyor. Bunun başlıca sebebi zevksizlik ve mukallitliktir. Moda adı altında dünyaya iktisadi bir felaket ve veba aşısı süren buza Batı memleketlerini taklit, seyyahları taklit, sinema artistlerini taklit, hatta birbirimizi taklit…
Halbuki bugünkü Türk kadınlarının geçmiş asırlardaki nineleri, giydikleri kumaşlara vurdukları mahalli ve milli sanat damgası ile dünyayı şaşırtmışlardır. O hilali kırmızı kumaştan yapılan cenfesler, kolları nadide bir buket bağlanır gibi itina ile bağlanmış, daraltılmış bürümcükler. O rüzgârlarla dost şalvarlar, zümrüdî çevreler, her ilmiğine göz nuru dökülmüş sıçan dişi işlemesiyle işlenmiş kombinezon ve gecelikler milli giyim sanatına bir baz teşkil edebilirler. Bugünkü Türk kadınlığı mazide kalmış milli renk, motif, süs ve dekorlarımızla mimarimizden öz olarak modern görüşle yeni bir takibe ulaşabilir.
İzmir’in bu bir avuç ülkücü hanım elinde yanan çerağ, bütün kadınlığımızı tutuştursun isteriz. Dün köylü analarımızın, donlarını en ince motiflerle klaptandan işlediğini düşünüp bugünkü zevksiz ve hatta şapşal giyinişimize bakmak insana elem veriyor. Meçadet Bayraktar ve arkadaşlarını destekleyelim!
Şardağ, R. (1955, Nisan 20). Güzel giyim. Radyo Gazetesi, s. 1, 3.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Prof. Dr. Cenk Güray ve Ankara Milli Kütüphane çalışanlarına sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 