Yabancı topraklarda gözümüz yoktur; yoktur ama, eğer topraklar yabancı ise..
Şu Kıbrıs davasının hararetlendiği günlerde ilm ü fazlına kimsenin laf edemeyeceği Sayın Fuad Köprülü‘nün hariciye vekâletini aziz Başvekilimiz Menderes’e tevdi eyleyip ayrılması geç kalmış olmasına rağmen isabetli bir karardır. Bu isabeti, Köprülü‘nün ayrılmasından ziyade sayın Başvekilimizin aynı vazifeyi de omuzlarına almasına bağlıyoruz.
Dostluk ve aradaki ittifak sarsılmasın diye gösterilen yumuşakça dış siyasetin aleyhinde olduğuna şahit olduğumuz Menderes öyle görülüyor ki harici politikada klasik siyaset metotlarını bertaraf etmeye karar vermiş bulunmaktadır. Onun ilk zamanlar sık sık ve küçük devletlerin ilk önce payitahtlarına gittiğini mırın kırınla karışık tenkide ictisar (cesaret) edenlerin, bugün dev yapılı bir harici politika karşısında şaşkın, hayran, fakat hala biraz ürkek kaldıklarını görmedeyiz. Fuat Bey’in dinamizmini kaybetmiş mahmul tarihçi bilgisiyle Menderes çapında bir akıp gidici zekanın saf tutulması mümkün değildi. Nitekim Kıbrıs davası bugün bütün ümit ve heyecanı ile muhterem Andan Menderes’in yed-i iktidarına kalmıştır.
O Kıbrıs ki hiç bir zaman Yunanlılar sahibi olmamış, ilk sakinleri Türkler tarafından mağlup edildikten sonra tarihe karışmıştır. O Kıbrıs ki uğrunda bir serasker, bir vezir ve yüzlerce ordu mensubu azledilmiştir. Nihayet o Kıbrıs ki korsanlıklarıyla maruf olan Cenevizlilerden alınabilmesi Osmanlı Türklerinin stratejik bakımından vaziyetlerinin tehlikeden masun kalabilmesi için mükerrer savaşlarla yüz bin Türk evlâdı can vermiştir. Muhalefet sıralarında iken yakın dostluk günleri geçirdiğimiz Adnan Menderes’in halis milliyetçi ateşini de bilmiş olmamız, onun şu anda herkesten çok yarınki sevindirici neticenin planları ile meşgul olduğuna bizi inandırmaktadır. Bu arada dış siyasetimizde bir noktanın hükûmet olarak değilse bile millet olarak vuzuha çıkarılması zamanı gelmiş bulunuyor.
Şu, “Yabancı topraklarda gözümüz yoktur.” sözü gerçekten kastedildiği manada anlaşılmakta mıdır? Emperyalizmin her çeşit istismarın düşmanı olan Atatürk coğrafyamız sınırları dışında kalan Hatay’ı neden ilhaka teşebbüs etmiştir? Zira Hayat Türk tarihinden , Türk coğrafyasından zorla koparılmış, hatt-ı zatında kanımızda hissettiğimiz bir vatan parçasıdır. Uğrunda yüz bir şehit verdiğimiz, burnumuzun dibinde, coğrafyamıza bir karış mesafede bulunan, kültürümüzün, dört bir köşesine işlemiş bulunduğu, hâlâ Ahmet Ağa çeşmesinden akan suları ve çeşitli Türk eserleriyle mıh gibi bize bağlı bulunan sevgili ve aziz Kıbrıs da yabancı bir toprak değil, siyasi hadiselerin zaruretiyle muvakkaten elimizden alınmış bir vatan parçasıdır.
Böyle gönlümüzün harimine girmiş, kalbimize yapışık topraklara hangi ters görüş, nasıl yabancı toprak adını verebilir?
Herkes bilir ki, ırkçılık, Pantürkizm cereyanları Kemalist görüşümüzle asla bağdaşamamış şeylerdir. Fakat bu böyledir diye kara ve deniz hudutlarımızdan koparılımış vatan parçalarına ilanihaye seyirci kalmamız, kaderlerine göz yummamız mümkün değildir. Nitekim “Ah bir kere kurtulsam da düşebilsem ayağına”, “Kurban Türk’ün bayrağına” diye bağıran Türk çocuklarının milyonlar halinde esir yaşadığı Karadeniz’in ötesinde, hemen yanıbaşımızda bulunan topraklara da “yabancı toprak” gözü ile bakmamız mümkün değildir.
Koynumuzdan koparılmış bunca vatan toprakları için cihan barışının sarsıntıya girmemesi ve Komünizme karşı kurulan mukavemet cephesi sarsılmasın diye bağrımıza taş basıp dururken bu toprakları el kesesinden masrafa ederek evlenmeye kalkan güveyi misali başkasına peşkeş çekmek istiyenlere ve şımarık kızıl palikaryaların bulanık sudan faydalanmalarına izin veremeyiz. Bu bakımdan şüphede olanlar varsa kendilerine şu anda Hariciye Vekili’nin Adnan Menderes olduğunu hatırlatmak kâfi gelmektedir.
Şardağ, R. (1955, Nisan 27). Kıbrıs davasında Menderes’e inanıyoruz. Radyo Gazetesi, s. 1, 4.
Gazete kupürlerine ulaşmamız konusunda desteklerini esirgemeyen Prof. Dr. Cenk Güray ve Ankara Milli Kütüphane çalışanlarına sonsuz teşekkürler…
Rüştü Şardağ 